W tym zadaniu nie wykonuje się obliczeń – kluczowa jest poprawna identyfikacja danych wejściowych oraz bezbłędny odczyt z tabeli. Parametry, które trzeba jednocześnie uwzględnić, to:
- rodzaj materiału: sklejka pięciowarstwowa,
- grubość: 3 mm,
- rodzaj spoiwa: klej mocznikowy,
- kierunek gięcia: wzdłuż włókien,
- szukana wielkość: najmniejszy promień gięcia.
Po odszukaniu w tabeli wiersza odpowiadającego sklejce 5-warstwowej o grubości 3 mm (z wyszczególnieniem kleju mocznikowego) należy przejść do kolumny opisującej gięcie wzdłuż włókien. Odczytana wartość minimalna to 30 mm. Jest to granica technologiczna – mniejszy promień zwiększa ryzyko uszkodzeń (np. pęknięć okładziny, rozwarstwień, trwałych odkształceń).
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne? 20 mm i 12 mm zwykle wynikają z odczytu z niewłaściwego pola tabeli (np. inny kierunek gięcia, inna konstrukcja sklejki, inny typ kleju) albo z intuicyjnego wyboru "jak najmniejszej liczby" bez sprawdzenia warunków. 37 mm jest typowym skutkiem przesunięcia w tabeli na sąsiednią kolumnę/wiersz albo odczytu wartości dla bardziej restrykcyjnych warunków, które nie odpowiadają dokładnie opisowi w zadaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: przed odczytem podkreśl w treści cztery cechy (warstwy, grubość, klej, kierunek włókien) i dopiero potem szukaj pola w tabeli – to ogranicza błędy "przesunięcia" i pominięcia jednego z warunków.
