W zadaniach o różnicach inwentaryzacyjnych kluczowe są dwa kroki: ustalenie różnicy ilościowej oraz wycena tej różnicy.
1) Ustalenie, czy jest niedobór czy nadwyżka
Porównuje się dane z tabeli: stan ze spisu z natury (stan faktyczny) z danymi z ewidencji (stan księgowy/magazynowy).
- Jeżeli spis < ewidencja, oznacza to niedobór (brakuje towaru w stosunku do zapisów).
- Jeżeli spis > ewidencja, oznacza to nadwyżkę (towaru jest więcej niż wynika z ewidencji).
2) Ujęcie wartościowe (w zł)
Gdy już znasz różnicę ilościową, przeliczasz ją na wartość. Standardowo robi się to według danych cenowych podanych w tabeli (najczęściej cena jednostkowa):
wartość różnicy = |różnica ilości| × cena jednostkowa.
Poprawna odpowiedź wskazuje, że dla bluz sportowych powstał niedobór o wartości 200 zł, a dla bluz letnich nadwyżka o wartości 160 zł. To jest spójne z typową interpretacją: jeden asortyment ma stan faktyczny mniejszy od ewidencyjnego, a drugi większy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wariant z dwoma niedoborami zakłada ten sam kierunek odchylenia dla obu towarów, co przeczy sytuacji, w której jeden towar wykazuje nadwyżkę.
- Wariant z nadwyżką bluz sportowych i niedoborem bluz letnich odwraca znaki różnic (typowy błąd odejmowania w złej kolejności).
- Wariant z dwiema nadwyżkami również błędnie zakłada jednakowy kierunek różnic dla obu pozycji.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oznacz znakiem "+" nadwyżkę i "–" niedobór na poziomie ilości, a dopiero potem mnoż przez cenę. To ogranicza ryzyko, że poprawne rachunki dadzą błędną kwalifikację różnicy.
