W obmiarze robót drogowych dla warstwy ścieralnej z betonowej kostki brukowej standardowo rozlicza się powierzchnię w m2 (rzut poziomy nawierzchni), a nie objętość warstw konstrukcyjnych. Dlatego kluczowe jest poprawne odczytanie z przekroju łącznej szerokości części wykonywanej z kostki (tej, która stanowi warstwę ścieralną) oraz wykorzystanie podanej w treści długości 250 m.
Metoda obliczeń jest prosta:
- odczytaj z przekroju szerokość warstwy ścieralnej przeznaczonej do wykonania z kostki (w metrach),
- oblicz powierzchnię: P = L × B, gdzie L to długość, a B to szerokość,
- zapisz wynik w m2 i w razie potrzeby zaokrąglij zgodnie z zasadami obmiaru.
Odpowiedź "900,00 m2" jest spójna z długością 250 m, bo odpowiada szerokości 3,6 m (900/250 = 3,6). To typowy sposób weryfikacji wyniku: jeżeli po podzieleniu pola przez długość otrzymujesz sensowną szerokość wynikającą z przekroju, obliczenie jest prawdopodobne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "146,50 m2" daje szerokość 0,586 m. Taki wynik zwykle wskazuje na błąd w odczycie przekroju (np. wzięcie tylko wąskiego pasa) albo pomyłkę w przeliczeniu jednostek.
- "135,00 m2" odpowiada szerokości 0,54 m. To często efekt pominięcia części przekroju albo użycia niewłaściwego wymiaru (np. szerokości elementu pomocniczego zamiast jezdni/pasa z kostki).
- "975,00 m2" odpowiada szerokości 3,9 m. Takie zawyżenie bywa skutkiem dodania elementów, które nie powinny być liczone do warstwy ścieralnej z kostki, albo błędnego zsumowania szerokości w przekroju.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj jednostki (cm → m) i wykonaj szybki test sensowności: pole / długość = szerokość. To pomaga wychwycić błędy rzędu wielkości jeszcze przed zaznaczeniem odpowiedzi.
