Powierzchnię ścian przeznaczonych do tapetowania liczy się jako sumę pól poszczególnych ścian. W praktyce najczęściej wykonuje się to w dwóch krokach:
- Odczyt długości ścian z rzutu – z rzutu poziomego ustala się, które odcinki ścian wchodzą do tapetowania i sumuje ich długości. Jeżeli pomieszczenie ma załamania (wnęki, uskoki), nie wolno przyjmować prostego obwodu "jak dla prostokąta", tylko trzeba zsumować wszystkie odcinki zgodnie z rysunkiem.
- Przeliczenie na pole – łączną długość ścian (w metrach) mnoży się przez wysokość pomieszczenia: P = L × h, gdzie L to suma długości ścian, a h = 2,5 m. Wynik jest w metrach kwadratowych.
W zależności od treści zadania i sposobu przedstawienia rzutu czasem dodatkowo odejmuje się powierzchnię otworów (okien i drzwi), o ile są one wskazane na rysunku i w zadaniu przyjmuje się ich nieuwzględnianie w tapetowaniu. To odejmowanie również wykonuje się w metrach kwadratowych (szerokość × wysokość otworu).
W tym zadaniu, po wykonaniu obliczeń zgodnie z danymi odczytanymi z przedstawionego rzutu i przy wysokości 2,5 m, prawidłowy wynik to 65 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 28 m2 – typowy skutek policzenia tylko części ścian albo pomylenia pola ścian z inną wielkością (np. fragmentem obwodu).
- 26 m2 – wynik często pojawia się, gdy błędnie liczy się pole podłogi lub stosuje niepełny obwód i dopiero potem mnoży przez wysokość.
- 70 m2 – najczęściej efekt podwójnego doliczenia odcinka ściany, nieuwzględnienia wnęki w odpowiedni sposób albo pominięcia korekty o otwory, jeśli miały być odjęte.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj w tabelce długości wszystkich odcinków ścian z rzutu i dopiero na końcu sumuj – to ogranicza pomyłki rachunkowe.
