W sterownikach silników krokowych często stosuje się dwa odrębne obwody zasilania:
- zasilanie logiki sterownika (elektronika sterująca, interfejsy, izolacja, układy pomiarowe),
- zasilanie toru mocy (układ wykonawczy sterujący prądem w uzwojeniach, np. mostki tranzystorowe).
Na przedstawionym schemacie oba źródła są oznaczone jako DC, co wynika z obecności symboli polaryzacji "+" i "−". Jedno źródło ma wartość 12 V i zasila sterownik (część logiczną), a drugie ma wartość 30 V i zasila obwód silnika (tor mocy). Właśnie te wartości należy wskazać jako parametry napięć zasilających sterownik oraz silnik.
Dlaczego to ma znaczenie praktyczne? Wyższe napięcie po stronie silnika poprawia dynamikę narastania prądu w uzwojeniach, co pomaga utrzymać moment przy większych prędkościach. Z kolei osobne, niższe napięcie dla logiki zwiększa stabilność działania elektroniki sterującej i zmniejsza ryzyko zakłóceń pochodzących z przełączeń w torze mocy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Opcje podające inne wartości niż 12 V dla logiki lub 30 V dla toru mocy są sprzeczne z bezpośrednim odczytem oznaczeń ze schematu.
- Opcje sugerujące brak rozdziału zasilania (jedno napięcie dla całości) nie pasują do układu, w którym wyraźnie widoczne są dwa osobne wejścia zasilania.
- Opcje interpretujące zasilanie jako AC są niezgodne z oznaczeniami polaryzacji; w zasilaniu AC typowo spotyka się oznaczenia L/N lub fazy, a nie "+" i "−".
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, ile jest niezależnych wejść zasilania na sterowniku, potem odczytaj wartości przy źródłach i sprawdź, czy są symbole polaryzacji. To zwykle wystarcza do poprawnej odpowiedzi bez wykonywania obliczeń.
