W tego typu zadaniach HK (rzędna wysokościowa punktu K) oblicza się na podstawie znanej wysokości punktu odniesienia oraz informacji odczytanych ze szkicu (np. różnic wysokości ΔH, spadków i długości odcinków). Ogólna zasada jest stała:
HK = Hbazowe ± ΔH
gdzie znak "+" lub "−" wynika z kierunku przyrostu wysokości wskazanego na szkicu (np. czy odcinek wznosi się, czy opada). Jeśli na szkicu podano spadek i długość, najpierw wyznacza się różnicę wysokości (ΔH), a dopiero potem dodaje/odejmuje od rzędnej bazowej. Na końcu wynik zaokrągla się do wymaganego formatu (w praktyce często do 0,01 m).
Odpowiedź "HK = 184,50 m" jest zgodna z prawidłowym przeniesieniem wysokości wynikającym ze szkicu, z zachowaniem właściwych znaków i dokładności zapisu.
- "HK = 184,00 m" zwykle odpowiada pominięciu części przyrostu/ubytku wysokości albo błędnemu zaokrągleniu (np. obcięciu końcówki zamiast zaokrąglenia).
- "HK = 185,50 m" często wynika z zastosowania poprawnej wartości bezwzględnej ΔH, ale z błędnym znakiem (dodanie zamiast odjęcia) lub z przyjęcia innego punktu odniesienia.
- "HK = 186,00 m" bywa efektem skumulowania dwóch błędów naraz: niewłaściwego znaku oraz mylenia jednostek/odczytu (np. potraktowania 0,50 m jako 1,00 m na skutek błędnej interpretacji danych szkicu).
Wskazówka egzaminacyjna: po obliczeniu warto wykonać kontrolę sensowności — sprawdzić, czy HK jest logiczna względem wysokości punktu bazowego i kierunku spadku (czy wynik nie "idzie pod górę", gdy szkic pokazuje spadek).
