W tym zadaniu kluczowe jest rozpoznanie metody pomiaru twardości po oprzyrządowaniu pokazanym na rysunku. Odpowiedź "Poldi" dotyczy przenośnej, porównawczej metody badania twardości, w której wykonuje się odcisk (zwykle w układzie z elementem wzorcowym), a następnie na podstawie porównania odcisków wyznacza się twardość badanego materiału. Tego typu rozwiązania są kojarzone z kontrolą warsztatową i pomiarami poza typowym stanowiskiem laboratoryjnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do oprzyrządowania tego typu?
- "Shore’a" – nazwa jest używana dla metod/skal związanych z inną zasadą pomiaru i innym typem przyrządów (np. durometrów lub urządzeń dynamicznych). Charakterystyczne elementy typowe dla przyrządów Shore’a nie są tożsame z oprzyrządowaniem porównawczym Poldi.
- "Mohsa" – skala Mohsa jest klasyczną skalą zarysowania (głównie dla minerałów), opartą na porównywaniu odporności na zarysowanie, a nie na typowym oprzyrządowaniu do wykonywania odcisków i ich pomiaru jak w metodach stosowanych w metalurgii do kontroli stali.
- "Vickersa" – metoda Vickersa jest metodą wgłębieniową z użyciem diamentowego wgłębnika (ostrosłup) i wymaga twardościomierza o innej konstrukcji (obciążenia, układ optyczny do pomiaru przekątnych odcisku). Oprzyrządowanie Vickersa jest zwykle stacjonarne/laboratoryjne i ma rozpoznawalne elementy, odmienne od typowego zestawu Poldi.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się jednocześnie nazwy metod bardzo różnego typu (zarysowanie, wgłębieniowa, dynamiczna), warto najpierw ustalić, czy na rysunku widać układ do odcisku i pomiaru, czy raczej przyrząd do odbicia/dynamiki, czy narzędzia do zarysowania. To szybko zawęża wybór.
