Nadlew jest elementem technologicznym stosowanym w odlewnictwie jako "magazyn" ciekłego metalu. Jego podstawowa funkcja to zasilanie odlewu podczas krzepnięcia i ograniczanie wad skurczowych (np. jam skurczowych) w miejscach, gdzie metal stygnie najpóźniej. Na rysunkach technologicznych nadlew zwykle jest pokazany jako dodatkowa "bryła" połączona z odlewem przewężką lub szyjką, często umieszczana nad strefą o większej masie.
Odpowiedź "układ wlewowy" jest niepoprawna, bo układ wlewowy obejmuje elementy doprowadzające metal do wnęki formy (np. wlew główny, kanały, doprowadzenia). Choć nadlew bywa połączony z odlewem podobnie jak doprowadzenie, jego rola jest inna: nie "transport", lecz zasilanie w fazie krzepnięcia.
Odpowiedź "pochylenie ścian" także nie pasuje, ponieważ pochylenie jest cechą geometryczną modelu (kąt/odchylenie ścian), a nie osobnym elementem konstrukcyjnym zaznaczanym jako oddzielna część układu. Pochylenia stosuje się, aby ułatwić wyjęcie modelu z formy i zmniejszyć ryzyko uszkodzenia krawędzi formierskich.
Odpowiedź "rdzeń" jest błędna, bo rdzeń służy do kształtowania pustek, otworów i wnęk w odlewie. Rdzeń jest zwykle umieszczany wewnątrz formy i tworzy przestrzeń, która po odlaniu stanie się pustką. Nadlew natomiast znajduje się na zewnątrz właściwego kształtu odlewu i po procesie jest odcinany/obrabiany.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz dodatkowy "zbiornik" metalu połączony z odlewem, myśl o zasilaniu skurczu (nadlew). Gdy widzisz sieć kanałów doprowadzających, myśl o zasilaniu formy metalem (układ wlewowy). Gdy element "wypełnia" wnętrze i tworzy pustkę – to rdzeń.