W pytaniach o oznaczenia na schemacie aparatury kluczowe jest rozpoznanie funkcji elementu i jego cech konstrukcyjnych.
Kolba destylacyjna jest naczyniem, w którym ogrzewa się mieszaninę podczas destylacji. Typowo ma dno okrągłe lub płaskie oraz boczną szyjkę/króciec do odprowadzania par do kolejnego elementu układu. Nie każda kolba okrągłodenna jest kolbą destylacyjną – o przeznaczeniu świadczy m.in. obecność bocznego odejścia.
Chłodnica zwrotna (reflux) to kondensator, w którym pary ulegają skropleniu, a następnie spływają z powrotem do naczynia reakcyjnego. Rozpoznaje się ją po budowie "rura w rurze" z płaszczem chłodzącym i króćcami do doprowadzenia/odprowadzenia wody. Stosuje się ją przy długotrwałym ogrzewaniu mieszaniny, aby nie tracić lotnych składników.
Odpowiedzi zawierające ekstraktor są błędne, gdyż ekstraktor Soxhleta ma charakterystyczną komorę ekstrakcyjną i syfon, które odróżniają go od układów destylacyjnych i refluksowych. Odpowiedź z zamianą numerów (przypisanie chłodnicy do kolby i odwrotnie) jest typowym błędem wynikającym z nieuwagi: w praktyce warto najpierw zidentyfikować element "pionowy z płaszczem i króćcami wody" jako chłodnicę, a element "naczynie do ogrzewania" jako kolbę.
Na egzaminie opłaca się zapamiętać: refluks = skraplanie i powrót do kolby; Soxhlet = komora + syfon; destylacja = naczynie ogrzewane + odprowadzanie par.
