Tabliczka znamionowa urządzenia dźwigowego służy do szybkiej identyfikacji urządzenia oraz do odczytu jego podstawowych parametrów eksploatacyjnych. Z punktu widzenia bezpieczeństwa pracy jednym z najważniejszych parametrów jest nośność maksymalna (często podawana jako udźwig/dopuszczalne obciążenie). Informacja ta określa granicę obciążenia, której nie wolno przekraczać podczas użytkowania dźwigu budowlanego.
Dlaczego poprawna jest "nośność maksymalna"?
To parametr bezpośrednio związany z dopuszczalnym wykorzystaniem urządzenia: wpływa na dobór ładunków, organizację pracy na budowie i ocenę, czy planowane zadanie jest możliwe do wykonania bez ryzyka przeciążenia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Model – jest to informacja identyfikacyjna (handlowa/typowa). Może widnieć na tabliczce, ale pytanie wskazuje konkretne pole, które w tego typu zadaniach dotyczy zwykle parametru pracy (nośności), a nie nazwy modelu.
- Masa – masa własna urządzenia bywa podawana w dokumentacji i czasem na tabliczce, ale nie jest parametrem określającym dopuszczalne obciążenie robocze. Uczniowie często mylą masę urządzenia z udźwigiem, bo oba są wyrażane w kilogramach.
- Materiał konstrukcyjny kabiny – tego typu informacja nie jest typową, podstawową daną tabliczki znamionowej dźwigów budowlanych. Tabliczki koncentrują się na danych identyfikacyjnych i kluczowych parametrach pracy, a nie na szczegółach materiałowych pojedynczego elementu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w polu widzisz jednostki obciążenia (np. kg) i skróty odnoszące się do udźwigu/nośności, traktuj je jako parametr graniczny eksploatacji, a nie jako masę urządzenia.
