W grafice wektorowej kształty opisuje się matematycznie jako ścieżki zbudowane z odcinków prostych i krzywych Béziera. Charakterystycznym elementem edycji takich obiektów jest widok węzłów (punktów na ścieżce) oraz uchwytów kierunkowych (ramion kontrolnych), które sterują styczną i "siłą" wygięcia krzywej. Zmiana położenia węzła lub uchwytów natychmiast zmienia geometrię obiektu, co jest właśnie edycją krzywych Béziera.
Odpowiedź "edycję krzywych Béziera" pasuje do sytuacji, w której na rysunku widać ścieżkę z punktami i uchwytami typowymi dla narzędzia pióra/narzędzia węzłów w programach wektorowych.
Pozostałe odpowiedzi opisują inne obszary pracy:
- "przykład obróbki grafiki bitmapowej" dotyczyłby operacji na pikselach (np. retusz, filtry, korekcja barw). Tego typu edycja nie pokazuje węzłów i uchwytów ścieżki, bo bitmapa nie jest opisana krzywymi.
- "tworzenie layoutu w programie InDesign" odnosi się do składu publikacji (kolumny, marginesy, ramki tekstowe i graficzne). Sam layout zwykle nie wymaga widoku uchwytów krzywych na pojedynczym obiekcie, tylko pracy na stronach i elementach układu.
- "definiowanie styli grafiki i tekstu w programie CorelDraw" dotyczy ustawień formatowania (style akapitowe/znakowe, style obiektu), a nie bezpośredniej zmiany geometrii krzywej. Style nie są rozpoznawane po uchwytach Béziera, tylko po panelach/ustawieniach formatowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widzisz punkty na ścieżce i ramiona/uchwyty, myśl o grafice wektorowej i krzywych Béziera. Jeśli widzisz piksele, histogramy lub filtry — to częściej obróbka bitmapowa. Jeśli widzisz strony, siatki, marginesy i ramki — to skład DTP.
