Na rysunku rozpoznajemy cewkę indukcyjną (wzbudnik) pieca indukcyjnego. O jej identyfikacji decydują cechy typowe dla elementu, przez który płyną bardzo duże prądy przemienne: widoczne są liczne, poziome zwoje wykonane z masywnego profilu/rury oraz pionowe elementy spinające i ustalające (wsporniki), które zapewniają sztywność konstrukcji. Taka sztywność jest potrzebna, bo podczas pracy występują znaczne siły elektromagnetyczne.
Dlaczego to jest cewka indukcyjna?
W piecu indukcyjnym prąd przemienny w cewce wytwarza pole magnetyczne, które indukuje prądy wirowe w metalowym wsadzie. To właśnie te prądy powodują nagrzewanie i topienie metalu. Z tego powodu wzbudnik ma postać wielozwojowej, zwartej i mechanicznie wzmocnionej konstrukcji, często wykonywanej z miedzi i (w praktyce) chłodzonej wodą, aby odprowadzać straty cieplne.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Chłodnica wody to wymiennik ciepła: zwykle ma układ wielu cienkich rurek, żeber lub płyt, a nie masywne, równoległe zwoje spięte wspornikami jak we wzbudniku.
- Wężownica rekuperatora służy do odzysku ciepła z gazów i ma najczęściej charakter spiralnej wężownicy lub pakietu wymiany ciepła, bez typowych dla wzbudnika masywnych zwojów i sztywnych spięć odporowych na siły elektromagnetyczne.
- Gazowa nagrzewnica kadzi jest urządzeniem opartym o spalanie (palniki, dysze, komora spalania). Jej elementy konstrukcyjne nie przypominają wielozwojowej cewki wzbudnika.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na ilustracji widzisz "stos" równoległych, grubych zwojów oraz elementy spinające/izolacyjne – to zwykle wzbudnik indukcyjny. Gdy dominują cienkie rurki i powierzchnie wymiany – myśl o wymienniku ciepła.
