Wyłącznik różnicowo-prądowy to aparat ochronny, którego zadaniem jest wykrycie prądu upływu (prądu różnicowego), czyli sytuacji, gdy suma prądów w przewodach czynnych nie jest równa zeru. Taki stan może oznaczać m.in. uszkodzenie izolacji, zawilgocenie, przebicie do obudowy urządzenia lub przypadkowy kontakt człowieka z częścią czynną. W odpowiedzi na wykrycie prądu różnicowego aparat odłącza zasilanie, ograniczając ryzyko porażenia oraz skutków uszkodzeń.
Odpowiedź "wyłącznik różnicowo-prądowy" jest właściwa, ponieważ tylko ten typ aparatu realizuje funkcję ochrony na podstawie pomiaru prądu różnicowego. W praktyce w instalacjach zasilających urządzenia chłodnicze i klimatyzacyjne spotyka się takie aparaty w rozdzielnicach obiektowych i serwisowych, gdzie istotne jest bezpieczeństwo użytkowników oraz personelu.
- "wyłącznik silnikowy" jest aparatem służącym głównie do zabezpieczenia silnika (np. przed przeciążeniem i często przed zanikiem fazy). Jego rola jest związana z ochroną napędu, a nie z wykrywaniem prądów upływu.
- "stycznik jednofazowy" jest elementem łączeniowym do zdalnego załączania/wyłączania obwodu (sterowanie), a nie aparatem ochronnym działającym na zasadzie pomiaru różnicy prądów.
- "przekaźnik czasowy" realizuje funkcje czasowe w automatyce (opóźnienia załączenia/wyłączenia, cykle pracy), typowo w układach sterowania. Nie jest to zabezpieczenie różnicowoprądowe.
Wskazówka egzaminacyjna: przy identyfikacji aparatu na rysunku warto kojarzyć funkcję z typową grupą zastosowań: ochrona przeciwporażeniowa → aparaty różnicowoprądowe; sterowanie pracą urządzeń → styczniki i przekaźniki; ochrona napędu → wyłączniki silnikowe.
