KWALIFIKACJA ELE2 - PAŹDZIERNIK 2016

PYTANIE NR 10.
Na rysunku przedstawiono połączenie tabliczki zaciskowej silnika małej mocy
Ilustracja przedstawia schemat połączenia tabliczki zaciskowej silnika małej mocy, typowego dla silników bocznikowych prądu
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Oznaczenia A1–A2 wskazują uzwojenie twornika, a E1–E2 uzwojenie wzbudzenia bocznikowe. Jeśli na tabliczce zaciskowej uzwojenie wzbudzenia (E1–E2) jest połączone równolegle z twornikiem (A1–A2), to jest to silnik bocznikowy prądu stałego. Silnik szeregowy miałby typowo zaciski D1–D2.

Pełne wyjaśnienie:

W silnikach prądu stałego bardzo istotne jest rozpoznanie, jak zasilane jest uzwojenie wzbudzenia względem uzwojenia twornika. Do tego służą zarówno znormalizowane oznaczenia zacisków, jak i układ połączeń na tabliczce zaciskowej.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "bocznikowego prądu stałego"?
Oznaczenia A1–A2 identyfikują uzwojenie twornika (wirnika), natomiast E1–E2 identyfikują uzwojenie wzbudzenia bocznikowe. Jeżeli z przedstawionego połączenia wynika, że uzwojenie wzbudzenia (E1–E2) jest dołączone równolegle do uzwojenia twornika (A1–A2), to prąd zasilania dzieli się na prąd twornika i prąd wzbudzenia. Taki sposób połączenia jest definicyjnie cechą silnika bocznikowego prądu stałego. W praktyce taki silnik ma względnie "sztywną" charakterystykę mechaniczną, czyli prędkość zmienia się nieznacznie przy zmianach obciążenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "indukcyjnego trójfazowego" – silniki indukcyjne (asynchroniczne) identyfikuje się zwykle innymi oznaczeniami zacisków (typowo związanymi z fazami uzwojeń stojana), a nie A1–A2 i E1–E2 typowymi dla silników prądu stałego. Sama idea osobnego uzwojenia wzbudzenia oznaczonego E1–E2 nie pasuje do klasycznego silnika indukcyjnego.
  • "szeregowego prądu stałego" – w silniku szeregowym uzwojenie wzbudzenia jest połączone szeregowo z twornikiem, więc przez oba uzwojenia płynie ten sam prąd. Dla wzbudzenia szeregowego spotyka się oznaczenie D1–D2, a nie E1–E2. To częsta pułapka: uczniowie widzą "silnik DC" i wybierają szeregowy, nie analizując połączenia równoległego.
  • "indukcyjnego jednofazowego" – analogicznie jak w przypadku trójfazowego, nie pasują ani oznaczenia zacisków, ani logika oddzielnego uzwojenia wzbudzenia bocznikowego. Jednofazowy indukcyjny ma inne typowe układy (uzwojenie główne i pomocnicze, kondensator), czego tu nie widać.

Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj oznaczenia (A = twornik, E = wzbudzenie bocznikowe, D = wzbudzenie szeregowe), a dopiero potem sprawdź, czy uzwojenia są połączone równolegle czy szeregowo. To szybko eliminuje odpowiedzi o silnikach indukcyjnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zaciski A1–A2 oznaczają wyprowadzenia uzwojenia twornika (armatury). To obwód, przez który płynie prąd w wirniku i w którym zachodzi wytwarzanie momentu. W zadaniach egzaminacyjnych A1–A2 pomagają odróżnić silnik DC od indukcyjnego.
Zaciski E1–E2 identyfikują wyprowadzenia uzwojenia wzbudzenia bocznikowego. Oznacza to, że uzwojenie wzbudzenia jest przeznaczone do zasilania równolegle względem twornika. To kluczowa wskazówka przy rozpoznawaniu silnika bocznikowego.
Silnik bocznikowy rozpoznasz po tym, że uzwojenie wzbudzenia (np. E1–E2) jest połączone równolegle z uzwojeniem twornika (A1–A2). W praktyce oznacza to, że oba obwody są dołączone do tych samych zacisków zasilania, a prąd dzieli się na dwa tory.
W silniku szeregowym uzwojenie wzbudzenia jest włączone szeregowo z twornikiem, aby przez oba uzwojenia płynął ten sam prąd. Dzięki temu uzyskuje się duży moment rozruchowy. Połączenie równoległe wskazuje na wzbudzenie bocznikowe, a nie szeregowe.
Zaciski D1–D2 odnoszą się do uzwojenia wzbudzenia szeregowego. Jeśli w zadaniu widzisz D1–D2 i połączenie w szeregu z A1–A2, to wskazuje to na silnik szeregowy lub szeregowo-bocznikowy. To częsty punkt mylący względem E1–E2.
W typowych zadaniach i praktyce szkolnej takie oznaczenia wiąże się z silnikami prądu stałego: A1–A2 (twornik) oraz E1–E2 (wzbudzenie). Silniki indukcyjne identyfikuje się innymi oznaczeniami i inną logiką połączeń, bez osobnego obwodu wzbudzenia DC o takich symbolach.
Silnik bocznikowy stosuje się tam, gdzie ważna jest względnie stała prędkość przy zmianach obciążenia. W praktyce może to być napęd maszyn, w których niepożądane są duże wahania obrotów. Na egzaminie warto kojarzyć: bocznikowy = stabilniejsze obroty niż szeregowy.
To typowa pomyłka wynikająca z podobieństwa zapisu (litera + liczby) i uczenia się "na skróty". Jeśli ktoś zapamięta tylko, że "są dwa zaciski wzbudzenia", może pominąć, czy jest to bocznik (E), czy szereg (D). Pomaga zasada: E = bocznik, D = szereg.
Krok 1: odczytaj oznaczenia zacisków (A, E, D).
Krok 2: ustal, które zaciski tworzą uzwojenia (A1–A2, E1–E2).
Krok 3: sprawdź sposób połączenia (równolegle czy szeregowo).
Krok 4: dopasuj typ silnika do układu wzbudzenia.
Silnik bocznikowy ma zwykle mniejsze zmiany prędkości przy zmianach obciążenia (charakterystyka bardziej "sztywna"). Silnik szeregowy daje większy moment rozruchowy, ale jego prędkość silniej zależy od obciążenia. Te skojarzenia pomagają łączyć schemat z zastosowaniem.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 40% zdających egzamin. trudne

Eksperci podkreślają: "Oznaczenia A1–A2 wskazują uzwojenie twornika, a E1–E2 uzwojenie wzbudzenia bocznikowe."

Materiały:

  • Notatki/rozdziały z "maszyny elektryczne prądu stałego" (budowa, rodzaje wzbudzenia, charakterystyki)
  • Plansze dydaktyczne: oznaczenia zacisków A1/A2, E1/E2, D1/D2 i przykładowe połączenia
  • Ćwiczenia praktyczne: rozpoznawanie typu silnika na podstawie tabliczki zaciskowej i schematu

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego