Skręt przędzy (nitek) to cecha opisująca, jak mocno i w jakim kierunku włókna są skręcone wzdłuż osi przędzy. W praktyce kontroluje się zwykle liczbę skrętów na zadanej długości oraz kierunek skrętu (często opisywany jako Z lub S). Do tego służą przyrządy nazywane skrętomierzami/testerami skrętu: umożliwiają odkręcenie przędzy w kontrolowany sposób i policzenie skrętów, a także identyfikację zwrotu.
Odpowiedź "liczby i kierunku skrętu nitek." pasuje więc do funkcji takiego przyrządu, bo dotyczy parametrów konstrukcyjnych przędzy, które wpływają m.in. na sprężystość, układanie się materiału, skłonność do skręcania się elementów oraz stabilność wyrobu odzieżowego.
Pozostałe propozycje odnoszą się do innych grup badań:
- "wydłużenia przędzy." – dotyczy właściwości odkształceniowych i zwykle jest wyznaczane w próbie rozciągania, a nie w urządzeniu do liczenia skrętu.
- "czystości nitek." – dotyczy oceny zanieczyszczeń, nierówności czy wad wizualnych i wykonywana jest innymi metodami (oględziny, analiza jakości), nie przez odkręcanie i liczenie skrętów.
- "wytrzymałości na rozerwanie przędzy." – dotyczy maksymalnej siły zrywającej, badanej na maszynach wytrzymałościowych; to inny typ stanowiska niż przyrząd do skrętu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na ilustracji widać uchwyty do zamocowania odcinka przędzy oraz element pozwalający na kontrolowane obracanie/odkręcanie, najczęściej jest to przyrząd do oznaczania skrętu, a nie do prób rozciągania.