W generatorach sinusoidalnych kluczowe jest rozpoznanie, jak zbudowana jest pętla sprzężenia zwrotnego i z jakich elementów wynika warunek wzbudzenia drgań.
Odpowiedź "Colpittsa." jest właściwa wtedy, gdy na schemacie (dla składowej zmiennej) widać obwód rezonansowy typu LC, w którym:
- występuje cewka (indukcyjność) tworząca wraz z pojemnością częstotliwość rezonansową,
- sprzężenie zwrotne jest pobierane z dzielnika pojemnościowego, czyli dwóch kondensatorów połączonych tak, by napięcie z ich podziału wracało na wejście elementu aktywnego.
To właśnie dzielnik z kondensatorów jest najbardziej charakterystyczną cechą Colpittsa (w odróżnieniu od innych generatorów).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Hartleya." – w generatorze Hartleya sprzężenie realizuje dzielnik indukcyjny (odczep na cewce lub dwie cewki), a nie dzielnik z kondensatorów. Jeśli na rysunku dominują dwa kondensatory tworzące podział, to nie jest Hartley.
- "Meissnera." – układ Meissnera kojarzy się z transformatorowym (indukcyjnym) sprzężeniem zwrotnym, często z dwiema sprzężonymi cewkami. Brak takiego charakterystycznego sprzężenia przemawia przeciw tej odpowiedzi.
- "z motkiem Wiena." – mostek Wiena to generator RC (sieć rezystorów i kondensatorów w konfiguracji mostka), zwykle bez cewki w obwodzie częstotliwościowym. Jeśli schemat jest LC, to mostek Wiena nie pasuje.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy układ częstotliwościowy jest LC czy RC, a dopiero potem sprawdź, czy dzielnik sprzężenia jest pojemnościowy (Colpitts) czy indukcyjny (Hartley).
