Na rysunku technicznym przekrój służy do jednoznacznego pokazania kształtów wewnętrznych przedmiotu. Idea jest taka, że wyobrażamy sobie przecięcie elementu płaszczyzną, usunięcie części znajdującej się przed obserwatorem i przedstawienie tego, co pozostało. Charakterystycznym wyróżnikiem przekroju jest to, że powierzchnie przecięte są zazwyczaj oznaczane kreskowaniem (szrafowaniem), co odróżnia je od zwykłego widoku.
Odpowiedź "w przekroju" jest właściwa, gdy rysunek pokazuje wnętrze w sposób pełny dla danego kierunku patrzenia, zgodnie z zasadami rysunku technicznego.
- "w półwidoku" jest niepoprawne, jeśli na rysunku ujawniono wnętrze elementu. Półwidok co do zasady dotyczy przedstawienia połowy zarysu zewnętrznego (dla obiektów symetrycznych) i nie zastępuje przekroju, gdy trzeba pokazać detale wewnętrzne.
- "w przekroju cząstkowym" byłby trafny wtedy, gdy wnętrze pokazano tylko lokalnie (np. przez "wyłamanie" fragmentu) i granica przekroju jest ograniczona do części obiektu. Jeśli ujawniono przekrojem całą istotną strefę, mówimy o przekroju, a nie cząstkowym.
- "w półwidoku - w półprzekroju" opisuje sytuację mieszaną: jedna połowa przedstawienia jest widokiem, druga połowa przekrojem. Taki zapis nie pasuje, gdy cały sposób prezentacji wnętrza odpowiada przekrojowi, a nie układowi połówkowemu.
W praktyce (również w obszarze BHP) umiejętność rozpoznania przekrojów pomaga poprawnie interpretować dokumentację urządzeń, osłon i obudów oraz szybciej identyfikować elementy potencjalnie niebezpieczne ukryte wewnątrz konstrukcji.
