"Trójkąt wybuchowości" to sposób przedstawienia, dla jakich udziałów składników mieszaniny (zwykle: gaz palny, tlen/powietrze jako utleniacz oraz składnik obojętny) istnieje możliwość zapłonu i rozwoju wybuchu. Na takim wykresie kluczowe jest rozpoznanie, jak duży obszar stanowi mieszanina wybuchowa oraz w jakich zakresach tlenu i paliwa występuje.
Odpowiedź "tlenku węgla" jest poprawna, ponieważ dla CO charakterystyczne są własne granice palności/wybuchowości i wynikający z nich kształt oraz położenie obszaru wybuchowości na diagramie trójskładnikowym. W praktyce na egzaminach rozróżnia się takie wykresy po tym, że różne gazy mają odmienne wymagania co do zawartości tlenu oraz inny przebieg granic wybuchowości.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne w kontekście rozpoznawania wykresu?
- "metanu" bywa wybierany automatycznie, bo jest najczęściej kojarzony z górnictwem podziemnym. To jednak skrót myślowy: metan ma własny, typowy przebieg granic wybuchowości i nie każdy "trójkąt wybuchowości" dotyczy CH4.
- "wodoru" jest gazem palnym, ale jego charakterystyka mieszanin wybuchowych (w tym zakresy, w których mieszanina jest zapalna) jest inna niż dla CO, co zmienia położenie granic na diagramie.
- "siarkowodoru" to gaz bardzo toksyczny i również palny, jednak jego właściwości mieszanin palnych nie pokrywają się z CO; na wykresach szkoleniowych zwykle daje się odróżnić inną "mapę" obszaru wybuchowości.
Wskazówka egzaminacyjna: nie kieruj się wyłącznie tym, który gaz jest "najpopularniejszy" w górnictwie. Najpierw odczytaj osie/opis trójkąta i porównaj, jak przebiegają granice obszaru wybuchowości względem udziału tlenu.
