Akt konstytutywny to taki akt administracyjny, który tworzy, zmienia albo znosi uprawnienie lub obowiązek adresata. Kluczowe jest to, że dopiero wskutek wydania aktu powstaje określona, indywidualna konsekwencja prawna w danej sprawie.
Nakaz rozbiórki obiektu wybudowanego bez wymaganego pozwolenia ma właśnie taki charakter: organ władczo rozstrzyga sprawę i nakłada na adresata konkretny obowiązek działania (rozbiórki) w określonym trybie i terminie. To nie jest wyłącznie "opis" naruszenia, lecz rozstrzygnięcie, które realnie kształtuje sytuację prawną strony.
Odpowiedź "wewnętrznych" jest nieprawidłowa, ponieważ akty wewnętrzne wiążą zasadniczo jednostki organizacyjnie podporządkowane (sfera kierownictwa wewnętrznego), a nie podmioty zewnętrzne będące stronami postępowania. Nakaz rozbiórki jest rozstrzygnięciem kierowanym do adresata spoza administracji (np. inwestora/właściciela).
Odpowiedź "deklaratoryjnych" jest błędna, bo akt deklaratoryjny co do zasady potwierdza istniejący stan prawny (np. stwierdza uprawnienie lub obowiązek wynikający bezpośrednio z prawa), nie kreując nowej sytuacji prawnej. W nakazie rozbiórki organ nie ogranicza się do potwierdzenia faktów, lecz wydaje władcze polecenie wywołujące skutki na przyszłość.
Odpowiedź "dwustronnych" nie pasuje do istoty rozstrzygnięć administracyjnych tego typu: decyzja jest aktem władczym, a nie rezultatem zgodnych oświadczeń woli dwóch stron, jak w umowach. W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: gdy organ nakłada obowiązek albo przyznaje uprawnienie w indywidualnej sprawie, najczęściej mamy do czynienia z aktem konstytutywnym.
