Natężenie oświetlenia na stanowisku pracy dobiera się przede wszystkim do zadania wzrokowego. Oznacza to, że kluczowe są: charakter wykonywanych czynności (co pracownik robi), rodzaj pracy (np. biurowa, montażowa, kontrolna) oraz wymagana dokładność i szczegółowość obserwowanych elementów. Im bardziej precyzyjna jest praca i im mniejsze detale trzeba rozróżniać, tym większe wymagania stawia się oświetleniu, aby ograniczać zmęczenie wzroku i liczbę błędów.
Odpowiedź "sprawności wzroku pracownika" brzmi intuicyjnie, ale miesza dwa poziomy: wymagania stanowiska oraz indywidualne możliwości człowieka. W praktyce parametry oświetlenia ustala się dla stanowiska i rodzaju pracy, a ewentualne ograniczenia wzroku rozwiązuje się innymi środkami (np. badaniami profilaktycznymi, korekcją wzroku, organizacją pracy), a nie arbitralnym obniżaniem lub podwyższaniem wymagań stanowiskowych.
Odpowiedź "czasu pracy" również bywa myląca. Dłuższa praca może zwiększać zmęczenie, ale nie jest podstawowym kryterium do wyznaczania wymaganego natężenia oświetlenia. Kryterium stanowi to, jakie warunki widzenia są potrzebne do bezpiecznego i dokładnego wykonania czynności. Czas pracy może wpływać na decyzje organizacyjne (przerwy, rotacja), lecz nie definiuje wymagań technicznych dla stanowiska.
Odpowiedź "parametrów wskazanych przez Państwową Inspekcję Pracy" jest nieprecyzyjna: PIP pełni funkcję kontrolną i weryfikuje spełnianie wymagań, natomiast same kryteria doboru wynikają z przyjętych zasad/wytycznych dla oświetlenia stanowisk pracy. Dlatego nie traktuje się tego jako źródła, od którego "zależy" natężenie, tylko jako element nadzoru nad przestrzeganiem wymagań.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: oświetlenie dobiera się do pracy (zadania), nie do osoby ani do instytucji kontrolnej.
