Ergonomia stanowiska pracy koncentruje się na dopasowaniu środowiska pracy do człowieka, tak aby ograniczać obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego i ułatwiać bezpieczne wykonanie zadania. Kluczowym wymaganiem jest zapewnienie odpowiedniej przestrzeni dla wszystkich części ciała (np. na nogi, kolana, łokcie, zakres pracy ramion) oraz swobody ruchów potrzebnej do wykonania czynności. Dzięki temu pracownik nie musi przyjmować nienaturalnych, wymuszonych pozycji i może wykonywać ruchy w naturalnych zakresach.
Odpowiedź "przestrzeń dla wszystkich części ciała i swoboda ruchów do wykonywania zadania" jest więc właściwa, bo opisuje podstawę ergonomicznego projektowania: organizację przestrzeni i zasięgów ruchu adekwatnych do antropometrii oraz przebiegu pracy.
Pozostałe propozycje nie opisują celu ergonomii projektowej:
- "możliwość wykonywania ćwiczeń ruchowych" – aktywność ruchowa bywa elementem profilaktyki lub organizacji przerw, ale nie jest kryterium projektowania samego stanowiska w sensie ergonomii przestrzenno-ruchowej.
- "wystarczająca ilość zimnych napojów latem i gorących zimą" – dotyczy raczej warunków socjalnych i komfortu termicznego, a nie geometrii stanowiska oraz swobody ruchów.
- "możliwość dostępu do Internetu i telefonu" – to element organizacji pracy lub wyposażenia informacyjnego, który nie przesądza o ergonomicznej poprawności (można mieć Internet na stanowisku zaprojektowanym nieergonomicznie).
W nauce do egzaminu warto zapamiętać prostą zasadę: ergonomia stanowiska = przestrzeń, zasięgi, pozycja ciała, obciążenie. Gdy odpowiedź dotyczy benefitów, wygód socjalnych lub narzędzi komunikacji, zwykle nie trafia w istotę ergonomii projektu stanowiska.
