Azymut (kierunek) boku AB w obliczeniach na współrzędnych wyznacza się z przyrostów współrzędnych między punktami. Najpierw liczymy wektor od A do B:
- dX = XB − XA = 600.0 − 500.0 = 100.0 m
- dY = YB − YA = 400.0 − 300.0 = 100.0 m
Następnie wyznaczamy kąt kierunkowy/azymut na podstawie zależności trygonometrycznej. Dla klasycznego podejścia z tangensem:
tg α = dY / dX = 100/100 = 1, zatem α = 45°.
Kluczowy jest też dobór właściwej ćwiartki. W tym zadaniu dX>0 oraz dY>0, więc wektor AB leży w I ćwiartce i kąt 45° nie wymaga żadnych poprawek (nie dodajemy 180° ani nie przeliczamy na 360°−α). Z tego powodu odpowiedź 45° jest poprawna.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 135° odpowiada sytuacji, gdy dX<0 i dY>0 (II ćwiartka) albo gdy ktoś błędnie "przesunie" kąt do II ćwiartki mimo dodatnich przyrostów.
- 225° to kierunek dla dX<0 i dY<0 (III ćwiartka) lub typowy skutek odwrócenia wektora (policzenia BA zamiast AB), co daje różnicę o 180°.
- 315° odpowiada dX>0 i dY<0 (IV ćwiartka) i może wynikać z pomylenia znaku dY albo zastosowania 360°−45° bez podstaw.
W praktyce obliczeniowej (także w kalkulatorach i programach) warto używać funkcji atan2(dY, dX), bo automatycznie uwzględnia ćwiartkę i zmniejsza ryzyko pomyłki. Na egzaminie zawsze kontroluj znaki dX i dY, a dopiero potem wybieraj wariant kąta.