W zadaniach o objętości mas ziemnych (kubaturze robót ziemnych) najczęściej zakłada się, że wykop ma kształt bryły o prostych ścianach. Przy podanych trzech wymiarach (10 × 20 × 0,5 m) naturalnym modelem jest prostopadłościan, którego objętość oblicza się jako:
V = a × b × h
gdzie a to długość, b to szerokość, a h to głębokość (wysokość bryły).
Podstawiamy dane:
- a = 10 m
- b = 20 m
- h = 0,5 m
Liczymy krokami:
- 10 × 20 = 200 (to pole podstawy w m2)
- 200 × 0,5 = 100 (to objętość w m3)
Dlatego poprawny wynik to 100 m3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują? 50 m3 to typowy skutek pomyłki w mnożeniu przez 0,5 (np. błędne "podzielenie 200 przez 4"). 150 m3 nie wynika z żadnego poprawnego przekształcenia danych i zwykle oznacza zgadywanie lub błąd rachunkowy. 200 m3 odpowiada sytuacji, gdy ktoś policzył tylko 10 × 20, czyli pole (m2), a nie objętość (m3) — to częsty błąd polegający na pominięciu głębokości.
W praktyce wynik w m3 jest podstawą do zamówienia transportu urobku, doboru czasu pracy koparki oraz przygotowania przedmiaru robót.
