Średnie dobowe zapotrzebowanie na wodę Qdsr wyznacza się ze wzoru Qdsr = q × M, gdzie:
- q to jednostkowe dobowe zużycie (wskaźnik) przypisany do danego sposobu użytkowania lokalu i warunków instalacyjnych,
- M to liczba użytkowników (mieszkańców) objętych danym wskaźnikiem.
W tym zadaniu budynek ma dwa mieszkania o różnych warunkach: jedno z lokalnym źródłem ciepła, drugie podłączone do centralnego źródła ciepła. To oznacza, że nie należy przyjmować jednego wspólnego wskaźnika q dla całego budynku. Poprawna procedura jest następująca:
- Dla mieszkania z lokalnym źródłem ciepła odczytać z właściwej tabeli/normy wskaźnik q przewidziany dla tego wariantu.
- Pomnożyć go przez liczbę mieszkańców tego mieszkania (3 osoby) i uzyskać cząstkowe zapotrzebowanie.
- Dla mieszkania podłączonego do centralnego źródła ciepła odczytać odpowiedni (zwykle inny) wskaźnik q.
- Pomnożyć go przez liczbę mieszkańców (2 osoby) i uzyskać drugą część zapotrzebowania.
- Zsumować oba wyniki cząstkowe. Suma stanowi Qdsr dla budynku.
Odpowiedź 620 dm3/d jest poprawna, bo odpowiada sytuacji, w której dwa lokale policzono oddzielnie (każdy z właściwym q), a następnie wyniki dodano. Wskazania 410 dm3/d i 380 dm3/d typowo wynikają z błędu polegającego na przyjęciu zbyt małego q (np. z innej tabeli, dla innych warunków) albo na nieuwzględnieniu części mieszkańców. Wartość 680 dm3/d zwykle jest skutkiem przyjęcia zbyt dużego q lub nieuprawnionego uśrednienia wskaźników w górę. Na egzaminie kluczowe jest rozpoznanie, że źródło ciepła wpływa na dobór q i że należy liczyć bilans jako sumę dla lokali.
