Obmiar robót dotyczy ilości robót rzeczywiście wykonanych i jest sporządzany na podstawie pomiarów z natury po wykonaniu prac. To odróżnia go od dokumentów przygotowawczych, które opisują planowany zakres i wymagania, ale nie potwierdzają faktycznie wykonanych ilości.
W praktyce budowlanej podstawowym miejscem zapisu wyników pomiarów jest książka obmiarów. Zawiera ona wyliczenia jednostek obmiarowych, wymiary, szkice oraz podpisy osób dokonujących wpisu i potwierdzających. Równolegle dziennik budowy jest urzędowym dokumentem przebiegu robót: wpisuje się w nim istotne zdarzenia, postęp prac, odbiory oraz odnotowuje czynności związane z przedstawieniem dokumentacji (w tym książki obmiarów) do weryfikacji.
Dlatego poprawna jest odpowiedź wskazująca zapisy w dzienniku budowy i książce obmiarów jako podstawę sporządzania obmiaru.
Pozostałe propozycje są typowymi "pułapkami":
- Dokumentacja architektoniczno-budowlana opisuje projekt i rozwiązania, ale nie odzwierciedla zmian i rzeczywistych ilości po wykonaniu robót.
- Kosztorys inwestorski służy do planowania kosztów i wartości robót, a nie do potwierdzania wykonanych ilości; opiera się na założeniach, a nie na pomiarach powykonawczych.
- Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót określa wymagania jakościowe i zasady odbioru, lecz nie zastępuje dokumentów obmiarowych, w których zapisuje się konkretne wyniki pomiarów.
Na egzaminie warto pamiętać prostą regułę: obmiar = pomiar wykonania, więc szukaj dokumentów budowy, które rejestrują przebieg i pomiary robót.
