Odwary (decocta) to świeże wodne wyciągi z rozdrobnionych, zwykle suchych surowców roślinnych. Stosuje się je głównie dla surowców twardych (np. korzenie, kora), z których substancje czynne trudniej przechodzą do rozpuszczalnika niż z delikatnych części roślin.
W recepturze aptecznej "wytrawianie" oznacza ekstrakcję składników z surowca. W metodzie podstawowej kluczowe są dwa parametry: czas i temperatura. Poprawna odpowiedź "30 minut wodą o temperaturze powyżej 90°C" odpowiada standardowemu prowadzeniu procesu w warunkach bliskich wrzeniu (najczęściej z użyciem łaźni wodnej i kontrolą temperatury w naczyniu), co zapewnia powtarzalność i właściwą wydajność wyciągania.
Pozostałe propozycje są błędne z różnych powodów. "45 minut wrzącą wodą" miesza metodę uproszczoną z podstawową: wydłużenie czasu i brak kontroli warunków nie opisują standardu podstawowego, a dodatkowo akcent na "wrzątek" może sugerować ciągłe 100°C zamiast wymaganego progu >90°C z kontrolą. "45 minut na łaźni wodnej o temperaturze 60°C" jest zbyt niską temperaturą dla odwaru i bardziej przypomina łagodniejsze ogrzewanie, które nie zapewnia właściwej ekstrakcji z surowców twardych. "30 minut na łaźni olejowej o temperaturze 150°C" jest nieprawidłowe technologicznie dla wyciągów wodnych: to skrajnie zawyżona temperatura i niewłaściwe medium grzewcze, grożące zniszczeniem składników i błędami procesu.
Na egzaminie warto zapamiętać: odwar = surowiec twardy + ogrzewanie blisko wrzenia + 30 minut w metodzie podstawowej. Najczęstsza pułapka to mylenie tej metody z wariantem uproszczonym (45 minut) albo z naparem, gdzie parametry są inne.
