Okablowanie strukturalne to zorganizowany system fizycznych połączeń w budynku (lub kampusie), obejmujący m.in. kable miedziane/światłowodowe, gniazda abonenckie, patchcordy, panele krosowe, łączówki oraz elementy montażowe w szafie teleinformatycznej. Kluczowe jest to, że te elementy nie wymagają zasilania do realizacji swojej funkcji i nie wykonują aktywnego przetwarzania sygnału (nie wzmacniają go, nie routują, nie przełączają ramek).
Dlatego odpowiedź "pasywnej." jest właściwa: okablowanie stanowi część infrastruktury pasywnej, czyli warstwy fizycznej sieci odpowiadającej za medium transmisyjne i zakończenia kabli.
Pozostałe odpowiedzi są nietrafne:
- "aktywnej." – infrastruktura aktywna to urządzenia wymagające zasilania i realizujące funkcje elektroniczne lub logiczne (np. przełączniki, routery, punkty dostępowe). Kable i osprzęt kablowy nie spełniają tej definicji.
- "terytorialnej." – to określenie bywa łączone z zasięgiem sieci (np. klasyfikacje typu LAN/MAN/WAN), a nie z podziałem na elementy pasywne i aktywne. Nie jest to właściwa kategoria infrastruktury dla okablowania.
- "dalekosiężnej." – również odnosi się do zasięgu/rozległości sieci, a nie do charakteru elementu (pasywny vs aktywny). Okablowanie strukturalne może występować w różnych skalach, ale samo w sobie pozostaje elementem pasywnym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się kable, gniazda, panele, patchcordy, myśl o pasywnej części sieci. Jeśli pojawiają się urządzenia elektroniczne, to zwykle infrastruktura aktywna.
