Najpierw obliczamy powierzchnię jednego baneru. Baner ma kształt prostokąta o bokach 2 m i 5 m, więc jego pole wynosi:
2 m × 5 m = 10 m2.
Następnie mnożymy przez liczbę sztuk:
10 m2 × 20 = 200 m2.
W realnych procesach druku wielkoformatowego planowanie materiału zwykle nie kończy się na "czystej" powierzchni użytku. Do minimalnej ilości podłoża dodaje się zapas technologiczny, który może wynikać m.in. z konieczności ustawienia marginesów, rozbiegów, pasów startowych/końcowych, docinki czy strat materiałowych w trakcie produkcji. W tym zadaniu przyjęto narzut 15 m2, czyli razem:
200 m2 + 15 m2 = 215 m2.
Dlatego poprawną odpowiedzią jest 215 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 150 m2 – wartość zbyt mała nawet bez jakiegokolwiek zapasu; oznaczałaby, że na 20 banerów o łącznym polu 200 m2 wystarczy mniej materiału niż wynosi sama powierzchnia użytku.
- 120 m2 – błąd jeszcze większy; zwykle wynika z pomylenia danych, błędu mnożenia albo nieuwagi przy interpretacji liczby sztuk.
- 455 m2 – wartość nadmierna; może wynikać z błędnego podwojenia/potrojenia wyniku lub pomylenia sposobu liczenia (np. potraktowania wymiarów jako sumy zamiast iloczynu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zaczynaj od policzenia "czystej" powierzchni (tu 200 m2), a dopiero potem sprawdź, czy treść zadania/typ zlecenia sugeruje doliczenie narzutu. To pozwala szybko odsiać odpowiedzi rażąco zaniżone lub zawyżone.
