KWALIFIKACJA BUD19 - STYCZEŃ 2016

PYTANIE NR 9.
Określ wysokość punktu B projektowanej niwelety drogi na podstawie danych zawartych na szkicu.
Ilustracja przedstawia przekrój poprzeczny drogi z zaznaczonymi punktami A i B oraz nachyleniem terenu.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rzędną punktu na projektowanej niwelecie wyznacza się z danych szkicu (rzędne punktów odniesienia, odległości/kilometraż oraz spadek). Najczęściej jest to obliczenie różnicy wysokości ze spadku i odcinka lub interpolacja liniowa między punktami sąsiednimi. Wynik powinien odpowiadać rzędnej punktu B.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniach z niwelety projektowanej celem jest wyznaczenie rzędnej (wysokości) wskazanego punktu (tu: B) na podstawie informacji odczytanych ze szkicu profilu podłużnego. Typowe dane, które mogą wystąpić na szkicu, to:

  • rzędne punktów znanych (np. początek/koniec odcinka niwelety albo punkty załamania),
  • kilometraż lub odległości między punktami,
  • spadki podłużne wyrażone w % lub ‰,
  • informacja, czy punkt B leży na odcinku o stałym spadku czy w miejscu załamania.

Jeżeli punkt B leży na odcinku o stałym spadku, to różnicę wysokości liczy się ze wzoru: ΔH = i · L, gdzie i to spadek w zapisie dziesiętnym (po przeliczeniu z %/‰), a L to odległość. Następnie rzędną oblicza się przez dodanie lub odjęcie tej różnicy od rzędnej punktu początkowego (zależnie od kierunku i znaku spadku).

Jeżeli punkt B jest punktem pośrednim między dwoma punktami o znanych rzędnych, stosuje się interpolację liniową: wyznacza się proporcję odległości punktu B do długości całego odcinka i w tej samej proporcji przenosi różnicę rzędnych.

Dlaczego odpowiedzi błędne bywają "blisko" poprawnej? W tego typu obliczeniach typowe pomyłki to:

  • błąd znaku (zamiana wznoszenia na opadanie), co daje wynik przesunięty w przeciwną stronę,
  • złe przeliczenie spadku (np. potraktowanie 2% jak 2 zamiast 0,02),
  • użycie złej odległości (np. odcinka sąsiedniego lub całego kilometrażu zamiast odległości między punktami),
  • zaokrąglenia wykonywane zbyt wcześnie, przez co końcówka w setnych/tysięcznych metra się rozjeżdża.

Odpowiedź "171,750 m" należy traktować jako rzędną punktu B wynikającą z prawidłowego zastosowania danych ze szkicu. Pozostałe wartości są typowe dla jednego błędu rachunkowego (np. mylnego znaku lub przesunięcia o stałą różnicę) albo dla błędnej interpretacji miejsca punktu B na odcinku niwelety.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zapisuj jednostki spadku i wykonuj przeliczenie %/‰ na zapis dziesiętny przed mnożeniem przez odległość; na końcu sprawdź, czy wynik ma sens (czy punkt nie wyszedł wyżej/niżej niż powinien względem sąsiednich punktów).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Niweleta to projektowana linia wysokościowa osi drogi w profilu podłużnym. Określa, jakie rzędne mają mieć punkty na osi w funkcji kilometrażu. Z niwelety odczytuje się spadki i wysokości potrzebne do robót ziemnych oraz tyczenia wysokościowego.
Najpierw przelicz spadek na zapis dziesiętny (np. 2% = 0,02). Potem policz różnicę wysokości: ΔH = i · L, gdzie L to odległość. Na końcu dodaj lub odejmij ΔH od rzędnej punktu początkowego zgodnie z kierunkiem i znakiem spadku.
Na profilu podłużnym spadek może oznaczać wznoszenie lub opadanie zależnie od kierunku kilometrażu. Jeśli student nie sprawdzi, czy odcinek "idzie w górę czy w dół", automatycznie dodaje ΔH zamiast odejmować (albo odwrotnie), co daje wynik przesunięty o stałą wartość.
Rzędna punktu to jego wysokość w przyjętym układzie wysokościowym (np. nad poziomem odniesienia). Na profilu podłużnym rzędna niwelety w punkcie B mówi, jaką wysokość ma mieć projektowana oś drogi w tym miejscu, niezależnie od terenu naturalnego.
Interpolację liniową stosuje się, gdy punkt leży między dwoma punktami o znanych rzędnych na odcinku prostym (o stałym nachyleniu). Wtedy rzędna zmienia się proporcjonalnie do odległości, więc można policzyć wysokość punktu pośredniego z proporcji długości.
Najczęściej myli się zapis procentowy z dziesiętnym: 1% to 0,01, a nie 1. Drugim błędem jest pomieszanie % z ‰ (promilami). Warto zawsze zapisać spadek wprost jako ułamek oraz dopiero potem mnożyć przez odległość w metrach.
W dobrze skonstruowanym zadaniu nie powinno się dać wiarygodnie zgadnąć poprawnej rzędnej bez danych ze szkicu i obliczeń. Wartości odpowiedzi bywają celowo bliskie, aby sprawdzać poprawność rachunków i interpretacji szkicu, a nie umiejętność "strzelania".
Porównaj wynik z rzędnymi punktów sąsiednich na tym samym odcinku niwelety: na odcinku o stałym spadku rzędna powinna rosnąć lub maleć monotonicznie. Sprawdź też rząd wielkości ΔH: jeśli spadek jest mały, różnica wysokości na krótkim odcinku nie może być duża.
W geodezji bardzo ważna jest umiejętność czytania dokumentacji graficznej (profil podłużny, niweleta, kilometraż). Szkic pozwala jednocześnie pokazać relacje przestrzenne i dane liczbowe. Na egzaminie sprawdza to kompetencję praktyczną, zbliżoną do pracy z projektem.
Ćwicz: (1) przeliczanie spadków %/‰ na zapis dziesiętny, (2) obliczanie ΔH z odległości, (3) interpolację między rzędnymi, (4) kontrolę znaku i kierunku kilometrażu. Rozwiązuj zadania na różnych szkicach i zawsze rób krótki "test sensu" wyniku.
info

Statystycznie 29% uczniów zna prawidłową odpowiedź. bardzo trudne

Specjaliści zwracają uwagę: "Rzędną punktu na projektowanej niwelecie wyznacza się z danych szkicu (rzędne punktów odniesienia, odległości/kilometraż oraz spadek)."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z geodezji inżynieryjnej dotyczące niwelacji i profilu podłużnego
  • Zbiory zadań z obliczeń niwelety (spadki, rzędne, interpolacja)
  • Materiały dydaktyczne szkół branżowych/techników: niwelacja, projektowanie niwelety

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego