W hafciarstwie ręcznym najczęściej pracuje się na tkaninie (np. płótnie), przeszywając ją igłą i prowadząc nić tak, aby uzyskać zaplanowany wzór. Dlatego poza samą igłą trzeba przygotować przede wszystkim:
- płótno – czyli podłoże, w które wykonuje się wkłucia i na którym powstaje haft,
- kordonek – nić przeznaczoną do haftu (o odpowiedniej grubości i skręcie),
- tamborek – obręcz/ramkę do naciągnięcia tkaniny, która ułatwia utrzymanie równego naprężenia i poprawia precyzję ściegów.
Z punktu widzenia planowania zajęć dla podopiecznych jest to także wybór praktyczny: tamborek stabilizuje materiał, co zmniejsza trudność zadania, ułatwia kontrolę ruchu i ogranicza frustrację wynikającą z marszczenia się tkaniny. Kordonek jest typową nicią do haftowania, więc wspiera uzyskanie czytelnego efektu pracy.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo zawierają elementy niespójne z hafciarstwem. Zestaw z kątownikiem miesza narzędzia z obszaru prac technicznych/rysunku technicznego. Zestaw z sztalugami odnosi się do malarstwa lub rysunku, a nie do wykonywania ściegów na tkaninie. Zestaw z szydełkiem i włóczką dotyczy szydełkowania, gdzie materiałem jest przędza, a narzędziem szydełko, bez typowego przeszywania tkaniny igłą.
Na egzaminie warto pamiętać prostą zasadę: haft = igła + tkanina + nić do haftu + stabilizacja tkaniny. Jeśli w odpowiedzi pojawiają się przyrządy kojarzone z inną techniką rękodzieła lub z plastyką, to najpewniej jest to dystraktor.
