Indywidualny plan wsparcia mieszkańca domu pomocy społecznej to dokument i jednocześnie sposób organizacji pracy: opisuje cele, działania, osoby odpowiedzialne oraz sposób monitorowania efektów. Kluczowe jest tu połączenie dwóch perspektyw: terapii (aktywność, usprawnianie funkcjonowania, podtrzymywanie samodzielności, budowanie motywacji) oraz opieki (zaspokajanie bieżących potrzeb, bezpieczeństwo, higiena, pomoc w czynnościach dnia codziennego).
Odpowiedź "terapeutyczno-opiekuńczego" pasuje do tego zakresu, bo wskazuje na zespół, który integruje oddziaływania terapeutyczne i opiekuńcze, a więc najlepiej odpowiada za całość planowania i wdrażania wsparcia.
Pozostałe odpowiedzi są mylące, ponieważ ich brzmienie sugeruje zawężenie roli zespołu:
- "leczniczo-usprawniającego" kojarzy się głównie z leczeniem i usprawnianiem, czyli z obszarem medycznym/rehabilitacyjnym, a plan wsparcia w DPS obejmuje także elementy opieki i aktywizacji społecznej.
- "wspierająco-aktywizującego" akcentuje aktywizację, ale nie wskazuje wprost na komponent opiekuńczy i szersze podejście do terapii w codziennym funkcjonowaniu mieszkańca.
- "rehabilitacyjno-pielęgnacyjnego" może brzmieć wiarygodnie, jednak koncentruje się na rehabilitacji i pielęgnacji, co nie oddaje pełnego, interdyscyplinarnego charakteru planu wsparcia (np. cele terapeutyczne i społeczne).
W przygotowaniu do egzaminu warto zapamiętać, że plan wsparcia jest narzędziem koordynacji wielu działań (opieka + terapia), więc właściwa nazwa zespołu zwykle odzwierciedla ten łączony charakter.
