Skala Barthel służy do oceny samodzielności w podstawowych czynnościach dnia codziennego (ADL). Im wyższy wynik, tym większa niezależność. Wynik 0 punktów jest interpretowany jako całkowita zależność – osoba wymaga pełnej pomocy przy podstawowych potrzebach.
W opisie pacjent po udarze nie potrafi samodzielnie jeść, nie jest w stanie się umyć oraz nie korzysta samodzielnie z toalety. Są to kluczowe obszary samoobsługi i higieny. Taki profil funkcjonowania jest charakterystyczny dla pacjenta wymagającego stałej, bezpośredniej pomocy opiekuna przy większości działań ADL, dlatego najbardziej prawdopodobny wynik całkowity to 0.
Dlaczego pozostałe wartości nie pasują do opisu?
- 20 punktów sugeruje, że pacjent zachował choć minimalny poziom samodzielności w części czynności (np. częściowe wykonywanie wybranych działań lub mniejszy zakres pomocy). To nie wynika z opisu, w którym podkreślono brak samodzielności w trzech podstawowych obszarach.
- 50 punktów zwykle odpowiada umiarkowanej zależności, gdy pacjent część czynności ADL wykonuje sam lub z niewielką pomocą. W przedstawionej sytuacji deficyty dotyczą fundamentalnych działań i sugerują znacznie cięższy poziom niesamodzielności.
- 75 punktów wskazuje na stosunkowo dobrą sprawność w ADL i potrzebę tylko ograniczonego wsparcia. Jest sprzeczne z informacją, że pacjent nie je, nie myje się i nie korzysta z toalety samodzielnie.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o Barthel najpierw oceń, czy opis mówi o pełnej niezależności, częściowej pomocy czy pełnej zależności. Jeżeli wprost wymieniono brak samodzielności w kilku kluczowych czynnościach samoobsługi, to najczęściej chodzi o wartości skrajnie niskie.
