Pamięć ROM (Read-Only Memory) jest pamięcią nieulotną, czyli zachowuje zapisane informacje po odłączeniu zasilania. Z tego powodu w systemach mikroprocesorowych i urządzeniach wbudowanych przechowuje się w niej treści, które mają być dostępne natychmiast po uruchomieniu urządzenia.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "przechowuje kod programu"?
Procesor po resecie musi pobrać pierwsze instrukcje z obszaru pamięci mapowanego jako pamięć programu (typowo ROM/Flash). W ROM znajduje się więc firmware (np. bootloader, BIOS/UEFI lub program mikrokontrolera), czyli instrukcje wykonywane przez CPU.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "służy do przechowywania stałych danych inicjalizacyjnych" – ROM może zawierać stałe tablice i ustawienia, ale w typowej klasyfikacji roli pamięci w systemie mikroprocesorowym kluczowym zadaniem ROM jest przechowywanie instrukcji programu (firmware). Dane inicjalizacyjne są elementem stałej zawartości, lecz nie opisują najlepiej podstawowej funkcji ROM w układzie.
- "jest wykorzystywana do przechowywania tymczasowych wyników obliczeń" – tymczasowe dane, stos, zmienne i wyniki pośrednie są przechowywane w RAM, bo wymagają częstych zapisów i zmian w trakcie pracy. ROM nie pełni funkcji pamięci roboczej.
- "umożliwia szybki dostęp do najczęściej używanych instrukcji" – to opis mechanizmu pamięci cache (zwykle SRAM), która przyspiesza dostęp do często używanych danych/instrukcji. ROM jest nieulotna i nie jest projektowana jako warstwa przyspieszająca odwołania procesora.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się "wyniki tymczasowe" → myśl RAM; "przyspieszanie dostępu" → myśl cache; "uruchomienie/firmware/boot" → myśl ROM/Flash.
