W pytaniu podano tabelę z wartościami parametrów A, B i C. Taka tabela w kontekście kontroli po montażu pełni rolę specyfikacji/warteści odniesienia, czyli kryterium, względem którego ocenia się poprawność wykonania.
Najbardziej prawidłowa procedura kontroli to taka, która jednoznacznie potwierdza zgodność wszystkich wymaganych parametrów z wartościami z tabeli. Dlatego poprawne jest sprawdzenie, czy:
- A jest równe 10,
- B jest równe 15,
- C jest równe 20.
To podejście odpowiada typowej praktyce odbioru montażu: weryfikuje się komplet kluczowych parametrów i porównuje z dokumentacją (kartą kontroli, specyfikacją, protokołem uruchomienia).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Wariant z "A > 10, B < 15, C = 20" wprowadza nierówności, mimo że w treści nie ma informacji o dopuszczalnych zakresach ani tolerancjach. Taki zapis nie potwierdza, że parametry odpowiadają wartościom z tabeli.
- Wariant z "A < 10, B > 15, C = 20" również odchodzi od wartości zadanych. Jest to arbitralne kryterium, które może wręcz oznaczać niezgodność ze specyfikacją.
- Wariant z "A = 20, B = 15, C = 10" miesza wartości A i C. To typowy błąd podczas odczytu tabeli: parametry są poprawne liczbowo, ale przypisane do złych wierszy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli zadanie nie podaje tolerancji, zakresów ani jednostek, nie należy ich "dopowiadać". Należy trzymać się danych z treści i sprawdzać zgodność dokładnie z tym, co podano jako wartości referencyjne.
