W plikach MP3 jakość dźwięku jest w dużej mierze determinowana przez bitrate (liczbę kilobitów przypadających na sekundę zapisu). MP3 to kompresja stratna: aby zmniejszyć rozmiar pliku, kodek usuwa część informacji uznawanych za mniej istotne percepcyjnie. Im wyższy bitrate, tym mniej agresywna kompresja i z reguły mniej słyszalnych artefaktów (np. "syczenie", zniekształcenia transjentów, pogorszenie stereofonii).
Dlatego odpowiedź "320 kb/s (48 kHz)" jest najlepsza spośród zaproponowanych ustawień: 320 kb/s to najwyższa wartość w zestawie, więc w typowych zastosowaniach daje najwierniejszy rezultat w MP3.
- "64 kb/s (24 kHz)" i "32 kb/s (12 kHz)" to bardzo niskie bitrate’y; nawet jeśli inne parametry wyglądają "technicznie", kompresja będzie silna i degradacja brzmienia zwykle wyraźna.
- "256 kb/s (48 kHz)" bywa akceptowalne jakościowo, ale nadal jest niższe od 320 kb/s, więc w porównaniu bezpośrednim częściej ujawnia artefakty.
Warto pamiętać o częstotliwości próbkowania: opisuje ona, jak często mierzony jest sygnał w czasie, ale sama w sobie nie "naprawia" strat wynikających z niskiego bitrate. Dodatkowo ostateczna jakość zależy też od materiału źródłowego, enkodera oraz trybu (CBR/VBR). Na egzaminie najbezpieczniejsza zasada przy MP3 brzmi: dla najwyższej jakości wybieraj najwyższy bitrate spośród dostępnych opcji.
