Działalność administracji publicznej można ujmować poprzez formy działania, czyli typowe sposoby realizacji zadań przez organy i jednostki administracyjne. Kluczowe jest rozróżnienie, czy administracja:
- stanowi normy (tworzy przepisy o charakterze ogólnym),
- stosuje prawo w sprawach jednostkowych (rozstrzyga konkretną sytuację obywatela lub podmiotu),
- kontroluje przestrzeganie wymagań,
- świadczy usługi publiczne lub wykonuje czynności materialno-techniczne.
Wydawanie rozporządzeń to przykład działania o charakterze normatywnym: rozporządzenie jest aktem, który formułuje reguły generalne i abstrakcyjne, czyli adresowane do określonych kategorii podmiotów i opisujące powtarzalne sytuacje. Z tego powodu poprawne jest wskazanie odpowiedzi "Działalność regulacyjna" – to właśnie ten typ aktywności obejmuje tworzenie lub współtworzenie regulacji (w granicach kompetencji) oraz wprowadzanie norm porządkujących określone obszary.
Odpowiedź "Działalność indywidualno-konkretyzująca" jest nieprawidłowa, ponieważ odnosi się do działań skierowanych do konkretnego adresata i dotyczących konkretnej sprawy (typowo w trybach, gdzie rozstrzyga się sytuację jednostki). Nie opisuje ona stanowienia przepisów powszechnych.
Odpowiedź "Działalność kontrolna" jest błędna, bo kontrola polega na sprawdzaniu zgodności działań lub stanu faktycznego z wymaganiami (np. standardami, przepisami, decyzjami), a nie na tworzeniu nowych norm w formie rozporządzeń.
Odpowiedź "Działalność usługowa" także nie pasuje: działania usługowe koncentrują się na świadczeniu usług publicznych i obsłudze potrzeb mieszkańców (czynności organizacyjne, informacyjne, materialno-techniczne). Mogą być oparte na przepisach, ale nie polegają na ich wydawaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa typu rozporządzenie, regulacja, norma, przepisy ogólne, zwykle chodzi o działania regulacyjne (normotwórcze). Gdy mowa o jednej sprawie i jednym adresacie – częściej będzie to działanie indywidualno-konkretyzujące.
