KWALIFIKACJA MED2 - TEST WIEDZY NR 1

PYTANIE NR 25.
Podczas badania jamy ustnej u pacjenta stwierdzono obecność płytki nazębnej. Wykorzystując indeks płytki nazębnej Silnessa-Löe, oceniłeś następujące stopnie nasilenia płytki dla czterech różnych powierzchni zębowych:
  • Powierzchnia mezjalna: stopień 2
  • Powierzchnia dystalna: stopień 1
  • Powierzchnia okluzyjna: stopień 3
  • Powierzchnia wargowa: stopień 0
Jaka jest średnia wartość indeksu płytki nazębnej dla tego zęba?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Średnia wartość indeksu dla zęba to średnia arytmetyczna z ocen czterech powierzchni. Sumujemy stopnie: 2 + 1 + 3 + 0 = 6, a następnie dzielimy przez 4 oceniane powierzchnie. Otrzymujemy 6/4 = 1,5, więc wynik indeksu wynosi 1,5.

Pełne wyjaśnienie:

Wskaźniki płytki nazębnej służą do ilościowej oceny obecności biofilmu na powierzchniach zębów. W zadaniu podano cztery oceny (dla czterech powierzchni jednego zęba) w skali indeksu płytki Silnessa-Löe. Skoro pytanie brzmi: "Jaka jest średnia wartość indeksu dla tego zęba?", należy policzyć średnią arytmetyczną z czterech stopni.

Krok 1: zsumuj oceny.
Mezjalna: 2
Dystalna: 1
Okluzyjna: 3
Wargowa: 0
Suma = 2 + 1 + 3 + 0 = 6

Krok 2: podziel przez liczbę powierzchni.
Oceniono 4 powierzchnie, więc średnia = 6 / 4 = 1,5.

Dlatego odpowiedź "1,5" jest poprawna.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "2,0" byłoby zgodne z inną sumą lub innym dzielnikiem (np. pominięciem oceny 0 albo błędnym zaokrągleniem w górę). W tym zadaniu ocena 0 jest pełnoprawną wartością i musi wejść do średniej.
  • "1,0" oznaczałoby znacznie niższą sumę (4) lub błąd rachunkowy; nie wynika z podanych czterech wartości.
  • "1,6" to typowy efekt błędnego dzielenia (np. 6/3 = 2) i późniejszego "korygowania" wyniku, albo niepoprawnego zaokrąglenia. Przy prostym ułamku 6/4 wynik jest dokładnie równy 1,5 i nie wymaga zaokrągleń.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, ile wartości faktycznie uśredniasz (tu: 4 powierzchnie). Nawet jeśli jedna ocena wynosi 0, wlicza się do średniej i znacząco wpływa na wynik.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To wskaźnik służący do oceny ilości płytki (biofilmu) na zębach. Najczęściej ocenia się wybrane powierzchnie zęba w skali punktowej, a następnie wylicza średnią. Ułatwia to porównanie stanu higieny między wizytami i ocenę skuteczności instruktażu.
Dodaj oceny wszystkich czterech powierzchni, a potem podziel sumę przez 4. Przykład: 2 + 1 + 3 + 0 = 6, a 6/4 = 1,5. Kluczowe jest to, że każda oceniana powierzchnia (także z wynikiem 0) wchodzi do średniej.
Bo 0 jest pełnoprawnym wynikiem oceny – oznacza brak wykrywalnej płytki na danej powierzchni. Pominięcie zera sztucznie zawyża średnią i zniekształca obraz higieny pacjenta. W praktyce klinicznej prowadziłoby to do błędnej oceny postępów.
Najczęstsze to: dzielenie przez złą liczbę powierzchni (np. przez 3), pomijanie wyniku 0, mylenie przecinka dziesiętnego (1.5 vs 1,5) oraz zaokrąglanie, gdy nie jest potrzebne. Pomaga zapisanie sumy i dzielnika wprost przed obliczeniem.
Nie, jeśli z obliczeń wychodzi dokładnie 1,5 (czyli ułamek 6/4). Zaokrąglenia stosuje się dopiero wtedy, gdy wynik ma wiele miejsc po przecinku albo gdy instrukcja zadania tego wymaga. W tym przykładzie wynik jest dokładny i nie wymaga modyfikacji.
Stosuje się je m.in. podczas wizyt higienizacyjnych, instruktażu higieny, kontroli po skalingu lub piaskowaniu oraz przy monitorowaniu pacjentów z chorobami przyzębia. Indeks pozwala obiektywnie pokazać pacjentowi postęp lub brak poprawy.
Wysoki wynik sugeruje obecność większej ilości biofilmu, więc zwykle wymaga wzmocnienia edukacji higienicznej, doboru akcesoriów (np. szczoteczki międzyzębowe), częstszych wizyt kontrolnych i oceny czynników ryzyka. W praktyce to sygnał, że domowa higiena wymaga korekty.
Tak, o ile ocena jest wykonana tą samą metodą i w podobnych warunkach (te same powierzchnie, podobny czas od ostatniego szczotkowania, podobna technika badania). Porównanie pomaga wskazać obszary trudne do czyszczenia i zaplanować ukierunkowany instruktaż.
Ćwicz dwa elementy: (1) rozumienie, co jest uśredniane (powierzchnie, zęby, osoby), (2) szybkie, bezbłędne liczenie średniej. Dobrą metodą jest zapisywanie: suma ocen → liczba ocen → wynik. Unikniesz wtedy pomijania "zera" i złego dzielnika.
To typowe dystraktory sprawdzające uważność i rachunki: 1,0 bywa wynikiem błędnej sumy, a 1,6 może wynikać z nieuzasadnionego zaokrąglenia albo pomylenia dzielnika. Na egzaminie zawsze policz dokładnie z podanych danych, zamiast sugerować się "intuicją".
info

Około 76% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnio łatwe

Specjaliści zwracają uwagę: "Średnia wartość indeksu dla zęba to średnia arytmetyczna z ocen czterech powierzchni."

Źródła:

  • Silness J., Löe H., "Periodontal Disease in Pregnancy II. Correlation between Oral Hygiene and Periodontal Condition", Acta Odontologica Scandinavica, 1964 (opis wskaźnika płytki i sposobu oceny).
  • Newman M.G., Takei H.H., Klokkevold P.R., Carranza F.A. (red.), "Carranza's Clinical Periodontology", rozdziały dotyczące wskaźników płytki (plaque indices), wydania aktualne (opis zasad obliczania i interpretacji).
  • Lindhe J., Lang N.P., Karring T. (red.), "Clinical Periodontology and Implant Dentistry", część dotycząca oceny płytki i wskaźników higieny (plaque indices) (opis zastosowań klinicznych i zasad oceny).

Materiały:

  • podręczniki periodontologii omawiające wskaźniki płytki i zapalenia dziąseł
  • materiały dydaktyczne szkół medycznych dotyczące indeksów higieny jamy ustnej
  • artykuły przeglądowe o wskaźnikach płytki (plaque indices) i ich zastosowaniu klinicznym

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego