W ograniczonej widzialności (np. mgła, intensywny opad, zadymienie) przepisy wymagają podawania standaryzowanych sygnałów dźwiękowych, aby inne jednostki mogły rozpoznać rodzaj statku i jego sytuację ruchową, nawet gdy nie ma kontaktu wzrokowego.
Statek zajęty połowem, nie stojący na kotwicy (czyli będący w drodze) nadaje sygnał powtarzany w odstępach nie większych niż 2 minuty, składający się z trzech kolejnych dźwięków: jeden długi, a po nim dwa krótkie. Taki wzorzec odróżnia jednostkę zajętą połowem od statku napędzanego mechanicznie w drodze oraz od jednostek na kotwicy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Jeden dźwięk długi co 2 minuty" – to zbyt ogólny sygnał i nie identyfikuje statku zajętego połowem; w praktyce odpowiada innemu statusowi jednostki, więc mógłby wprowadzić w błąd obserwatorów.
- "Jeden dźwięk długi co 1 minutę" – błąd dotyczy zarówno doboru sekwencji (brak dwóch krótkich), jak i interwału czasowego; samo "zagęszczenie" powtórzeń nie czyni sygnału właściwym.
- "Jeden długi i trzy krótkie co 2 minuty" – liczba krótkich dźwięków ma znaczenie rozróżniające. Dodanie trzeciego krótkiego tworzy inny, nieprzewidziany dla tej sytuacji wzorzec, który może zostać zinterpretowany jako sygnał innej kategorii.
Wskazówka egzaminacyjna: ucz się sygnałów jako wzorów rytmicznych (długi–krótki–krótki) oraz zawsze łącz je z dwoma warunkami: rodzaj statku i czy jest w drodze czy na kotwicy. To ogranicza pomyłki między podobnymi sekwencjami.
