Przyrost bieżący (najczęściej rozumiany jako przyrost w ostatnim okresie, np. roczny) opisuje aktualne tempo wzrostu. Przyrost przeciętny to przyrost "średni" liczony jako zasób (np. miąższość) podzielony przez wiek – mówi o średnim tempie narastania od początku rozwoju drzewostanu do chwili pomiaru.
Relacja między tymi wielkościami jest klasycznie używana do interpretacji faz rozwojowych. Gdy przyrost bieżący = przyrost przeciętny, oznacza to moment, w którym aktualne tempo wzrostu zrównuje się ze średnim tempem. W ujęciu dydaktycznym i praktycznym traktuje się to jako wskaźnik stanu równowagi (punkt charakterystyczny przebiegu przyrostu), a nie jako informację o tym, że drzewostan jest "młody" lub "stary". Dominacja młodych drzew zwykle kojarzy się z wysokim przyrostem bieżącym, natomiast dominacja starych – z obniżaniem się przyrostu bieżącego, ale sama równość bieżącego i przeciętnego jest interpretacją bardziej "fazową" niż wiekową.
Odpowiedź "Drzewostan jest zdominowany przez młode drzewa" jest błędna, bo opisuje strukturę wieku, a nie warunek matematyczny/relacyjny między przyrostami. Podobnie "Drzewostan jest zdominowany przez stare drzewa" upraszcza zagadnienie – starzenie częściej wiąże się ze spadkiem przyrostu bieżącego poniżej przeciętnego, lecz to nie jest to samo co równość tych przyrostów.
Odpowiedź "Drzewostan jest w złym stanie zdrowotnym" także nie wynika z podanej obserwacji: osłabienie zdrowotne może obniżać przyrost bieżący, ale równość z przyrostem przeciętnym nie jest jednoznacznym wskaźnikiem zdrowotności. Do oceny zdrowotności potrzebne są inne przesłanki (np. uszkodzenia, defoliacja, posusz, objawy chorobowe).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się opisy wieku lub zdrowotności, a w pytaniu jest relacja "bieżący = przeciętny", szukaj interpretacji dotyczącej dynamiki wzrostu i punktu równowagi/charakterystycznego etapu rozwoju.
