Naddatek ciśnienia hydrostatycznego płuczki nad ciśnieniem złożowym (często określany jako overbalance) to różnica, która ma zapewnić bezpieczne prowadzenie wiercenia: zbyt mały naddatek zwiększa ryzyko dopływu płynów złożowych do otworu, a zbyt duży może sprzyjać stratom płuczki i uszkodzeniu strefy przyotworowej.
W pytaniu kluczowe jest to, że zakres podano "na każde 1000 metrów głębokości", czyli jako wielkość odniesioną do odcinka głębokości (praktycznie: do gradientu/bezpiecznego zapasu w przeliczeniu na 1000 m). W takim ujęciu w praktyce technicznej często stosuje się jednostki układu SI, a więc megapaskale (MPa), ponieważ wygodnie opisują typowe wartości ciśnień spotykanych w otworach wiertniczych.
Odpowiedź "od 0,5 do 1,0 MPa" jest spójna z wymaganiem pytania, bo łączy zakres liczbowy z właściwą jednostką. Pozostałe propozycje ("bar", "psi", "at") są pułapką: mimo identycznych liczb 0,5–1,0 odnoszą się do innych jednostek. To oznacza, że fizycznie reprezentują zupełnie inne ciśnienia, więc nie można ich uznać za poprawne, jeśli pytanie oczekuje wartości w MPa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- bar – inna jednostka niż MPa; bez przeliczenia nie da się jej traktować jako równoważnej.
- psi – jednostka anglosaska, używana w niektórych materiałach branżowych, ale zapis "0,5–1,0 psi" oznaczałby skrajnie małe ciśnienie w porównaniu do MPa.
- at – jednostka pozaukładowa i niejednoznaczna w praktyce (różne "atmosfery"); w zadaniach egzaminacyjnych łatwo prowadzi do błędnej interpretacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy wszystkie odpowiedzi mają identyczny zakres liczbowy, zwykle testowana jest poprawna jednostka lub poprawny zapis wielkości fizycznej. Najpierw sprawdź, jaką jednostką posługuje się branża i dokumentacja technologiczna.
