W audio cyfrowym częstotliwość próbkowania (np. 44,1 kHz, 48 kHz, 96 kHz) mówi, ile próbek sygnału jest pobieranych w ciągu jednej sekundy. Z tym bezpośrednio wiąże się okres próbkowania, czyli czas "przypadający na jedną próbkę" (odstęp czasu między kolejnymi próbkami).
Zależność jest odwrotna:
T = 1 / f
- gdy f rośnie, to T maleje (próbki są gęściej w czasie),
- gdy f maleje, to T rośnie (próbki są rzadziej w czasie).
Skoro pytanie brzmi o to, kiedy pojedyncza próbka trwa najkrócej, trzeba wybrać największą z podanych częstotliwości próbkowania. W zestawie odpowiedzi największą wartością jest 96 kHz, więc dla niej okres próbkowania jest najmniejszy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 48 kHz – to popularny standard (zwłaszcza w środowisku wideo), ale jest to częstotliwość niższa niż 96 kHz, więc pojedyncza próbka trwa dłużej.
- 88,2 kHz – także wysoka wartość, jednak wciąż mniejsza od 96 kHz, więc nie daje najkrótszego czasu jednej próbki.
- 44,1 kHz – typowy standard dla CD-audio; ma najniższą częstotliwość z podanych, więc daje najdłuższy okres próbkowania.
W praktyce na egzaminie warto zapamiętać regułę: "najkrócej" ⇔ "najwyższa częstotliwość próbkowania". To szybki test rozumienia relacji odwrotnej między czasem a częstotliwością.
