Naprężenie rozciągające (naprężenie normalne) w pręcie lub rurze obciążonej osiowo wyznacza się z definicji jako stosunek siły działającej wzdłuż osi elementu do pola przekroju poprzecznego:
σ = F / A
W zadaniu podano pole przekroju poprzecznego rury płuczkowej: A = 0,0025 m2. To ważne, bo nie trzeba tu nic liczyć ze średnicy nominalnej 4" (informacja o średnicy nie jest potrzebna do obliczeń, skoro A już znamy).
Krok 1: zamiana jednostek siły.
Siła: F = 100 kN. Ponieważ 1 kN = 1000 N, mamy:
F = 100 × 1000 N = 100 000 N.
Krok 2: podstawienie do wzoru.
σ = 100 000 N / 0,0025 m2 = 40 000 000 N/m2.
Krok 3: rozpoznanie jednostki.
1 N/m2 = 1 Pa, więc wynik to 40 000 000 Pa. Ponieważ 1 MPa = 1 000 000 Pa, otrzymujemy:
σ = 40 MPa.
Dlaczego pozostałe wyniki są błędne?
- 25 MPa zwykle pojawia się po przypadkowym użyciu innego pola (np. 0,004 m2) albo błędnym dzieleniu przez 0,0025.
- 4 MPa jest typowym skutkiem pominięcia przedrostka "kilo" i podstawienia 100 N zamiast 100 kN (błąd jednostek o czynnik 1000).
- 250 MPa może wynikać z pomylenia 0,0025 m2 z 0,0004 m2 lub przesunięcia przecinka; to błąd rzędu wielkości.
W praktyce wiertniczej takie przeliczenia służą do szybkiej oceny, czy obciążenie osiowe rur podczas operacji (np. podnoszenia kolumny) nie generuje nadmiernych naprężeń w stosunku do wytrzymałości materiału i przyjętych współczynników bezpieczeństwa.