Świadczenia socjalne dla pracowników mogą mieć różne skutki podatkowe, ale kluczowe znaczenie ma źródło finansowania. Jeżeli bon (świadczenie) jest sfinansowany w całości ze środków ZFŚS, to może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego (PIT) w ramach rocznego limitu. W tym zadaniu wartość bonu wynosi 200 zł, więc co do zasady mieści się w limicie zwolnienia, o ile pracownik nie przekroczył go innymi świadczeniami w tym samym roku.
Dlatego odpowiedź "Pracownik nie musi płacić podatku dochodowego od wartości bonu" jest prawidłowa: bon jest świadczeniem socjalnym finansowanym z ZFŚS, a przy spełnieniu warunków zwolnienia pracodawca jako płatnik nie pobiera zaliczki na PIT.
Odpowiedź "Pracownik musi zapłacić podatek dochodowy od wartości bonu" opisuje sytuację, w której nie ma zwolnienia (np. świadczenie jest finansowane z innych środków niż ZFŚS albo przekroczono roczny limit i opodatkowaniu podlega nadwyżka). W tym pytaniu warunek finansowania z ZFŚS jest spełniony, a kwota jest niska, więc wybór tej odpowiedzi wynika zwykle z pominięcia limitu rocznego lub źródła finansowania.
Odpowiedzi związane z VAT ("Pracownik musi zapłacić podatek VAT…" oraz "Pracownik nie musi płacić podatku VAT…") nie dotyczą typowych obowiązków pracownika jako osoby fizycznej otrzymującej świadczenie. VAT jest podatkiem rozliczanym w obrocie gospodarczym przez podatników VAT (co do zasady po stronie sprzedawcy/nabywcy w transakcjach), a nie przez pracownika z tytułu otrzymania świadczenia pracowniczego. W zadaniach kadrowo-płacowych należy więc koncentrować się na PIT i roli pracodawcy jako płatnika.
Wskazówka egzaminacyjna: przy świadczeniach socjalnych zawsze sprawdź (1) czy są z ZFŚS, (2) czy są "w całości" sfinansowane z tego funduszu, (3) czy nie przekroczono limitu rocznego – dopiero wtedy oceniaj, czy powstaje opodatkowany przychód.
