Pytanie dotyczy dopuszczalnej prędkości prądu powietrza w wyrobiskach korytarzowych, ale w szczególnym przypadku: gdy nie odbywa się regularny ruch ludzi. To rozróżnienie jest kluczowe, ponieważ obecność stałego ruchu załogi zwykle wymusza bardziej konserwatywne ograniczenia (m.in. z powodu przeciągów, wychłodzenia, utrudnionego oddychania przy dużym przepływie, ryzyka potknięć w silnym strumieniu oraz ogólnej uciążliwości pracy).
Odpowiedź "10 m/s" wskazuje wartość graniczną przypisaną właśnie do wyrobisk korytarzowych bez regularnego ruchu ludzi, gdzie priorytetem jest zapewnienie wymaganej ilości powietrza do przewietrzania rejonu, a ograniczenia związane z przemieszczaniem się załogi mają mniejsze znaczenie.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "5 m/s" jest wartością, która może kojarzyć się z częściej spotykanymi ograniczeniami dla wyrobisk uczęszczanych lub z wartościami przyjmowanymi zachowawczo. W tym pytaniu warunek "bez regularnego ruchu ludzi" wskazuje na możliwość zwiększenia prędkości.
- "8 m/s" to typowy "distraktor pośredni": brzmi wiarygodnie, bo jest większe od 5 m/s, ale nie odpowiada granicy wymaganej w pytaniu.
- "12 m/s" jest propozycją zbyt wysoką w kontekście limitów dopuszczalnych; łatwo ją wybrać kierując się intuicją "im więcej, tym lepiej", ale w praktyce nadmierna prędkość może zwiększać uciążliwość warunków i nasilać zjawiska niepożądane (np. unoszenie pyłu).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści warunek dotyczący ruchu ludzi. W wielu pytaniach z wentylacji właśnie ten warunek rozstrzyga, czy obowiązuje niższy czy wyższy limit prędkości.
