Opis wskazuje na strukturę macierzową, ponieważ występują tu jednocześnie dwie logiki organizowania pracy: stałe działy (np. marketing, finanse, IT) oraz czasowe zespoły projektowe tworzone do realizacji konkretnych zadań.
Najbardziej charakterystyczną cechą macierzy jest podwójne podporządkowanie: pracownik ma więcej niż jednego przełożonego, zwykle kierownika funkcjonalnego (odpowiedzialnego za rozwój kompetencji i standardy w dziale) oraz kierownika projektu (odpowiedzialnego za cele, terminy i rezultaty projektu). Informacja "często mają więcej niż jednego szefa" jest właśnie tym wyróżnikiem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Hierarchiczna (liniowa) opiera się na zasadzie jedności rozkazodawstwa: pracownik ma zazwyczaj jednego bezpośredniego przełożonego, a zależności są jednoznaczne i "pionowe". To stoi w sprzeczności z opisem wielu szefów.
- Funkcjonalna grupuje pracę według funkcji (działów), ale typowo nie zakłada równoległego, stałego raportowania do kierownika projektu. Projekty mogą występować, lecz bez formalnej, dwuwładzy charakterystycznej dla macierzy.
- Projektowa organizuje firmę głównie wokół projektów, często ograniczając stałe działy funkcjonalne. W czystej strukturze projektowej pracownik zwykle podlega przede wszystkim kierownikowi projektu, a nie równocześnie kierownikowi działu i projektu.
W praktyce struktura macierzowa ułatwia elastyczne przenoszenie ludzi między projektami i lepsze wykorzystanie specjalistów, ale może powodować konflikty priorytetów (kto ustala zadania "na dziś": dział czy projekt). Na egzaminie warto zapamiętać prostą wskazówkę: jeśli w opisie pojawia się równoległe działanie projektów i działów oraz więcej niż jeden przełożony, najczęściej chodzi o macierz.
