Topologia fizyczna sieci LAN to sposób, w jaki urządzenia są faktycznie połączone przewodami (lub innym medium transmisyjnym). W praktyce szkolnej i egzaminacyjnej rozpoznaje się ją po tym, jak poprowadzone są łącza między węzłami, a nie po tym, jaki protokół działa w warstwie łącza danych.
Dlaczego poprawna jest "gwiazdy"?
W topologii gwiazdy wszystkie stacje końcowe (komputery, drukarki, punkty dostępowe itp.) mają osobne połączenie do jednego elementu centralnego. Tym elementem jest najczęściej przełącznik (switch) lub dawniej koncentrator (hub). Charakterystyczne cechy to:
- jedno "centrum" z wieloma portami,
- oddzielne kable/łącza do każdego węzła,
- brak pojedynczego wspólnego przewodu dla wszystkich.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "magistrali" – w magistrali wiele urządzeń współdzieli jeden wspólny odcinek medium (historycznie: jeden kabel koncentryczny). Na schemacie magistrali zwykle widać linię główną i odgałęzienia, a nie punkt centralny.
- "pierścienia" – w pierścieniu węzły są połączone w zamkniętą pętlę: każdy ma połączenie do dwóch sąsiadów. Nie ma jednego centralnego urządzenia, a przerwanie łącza (bez obejścia) może przerwać komunikację w całym pierścieniu.
- "siatki" – w siatce (mesh) występuje wiele połączeń pomiędzy węzłami, często więcej niż jedna droga transmisji między dwoma punktami. Schemat jest "gęsty" i nie ma jednego dominującego centrum.
Wskazówka egzaminacyjna: aby nie pomylić topologii fizycznej z logiczną, patrz najpierw na rysunek kabli/połączeń. Jeśli wszystkie łącza zbiegają się do jednego urządzenia w środku – najczęściej jest to gwiazda.
