Układ na schemacie opisano jako transkoder, czyli blok realizujący konwersję jednego kodu na inny bez zmiany znaczenia informacji (np. tej samej liczby, ale w innym zapisie).
Kod Graya jest charakterystyczny tym, że przy przejściu między kolejnymi wartościami zmienia się tylko jeden bit. W praktyce ogranicza to błędy odczytu na granicy przełączeń (np. w enkoderach położenia).
Typowa konwersja z naturalnego kodu binarnego do kodu Graya ma postać:
- najstarszy bit wyjścia jest równy najstarszemu bitowi wejścia,
- każdy następny bit wyjścia wynika z porównania (operacji XOR) dwóch sąsiednich bitów wejściowych.
Dlatego schemat transkodera binarny→Graya często zawiera bramki realizujące "alternatywę rozłączną" (XOR) lub równoważne połączenia bramek.
Odpowiedzi związane z zapisem liczb ze znakiem są niepoprawne w tym kontekście:
- "znak-moduł" koduje osobno znak i wartość bezwzględną; to inny cel niż kod Graya.
- "uzupełnień do jedności" (U1) i "uzupełnień do dwóch" (U2) służą do reprezentacji liczb ujemnych i wykonywania działań arytmetycznych w systemach cyfrowych; nie są to kody minimalizujące liczbę zmian bitów między kolejnymi stanami.
W zadaniach egzaminacyjnych warto zapamiętać skojarzenie: "Gray = jeden bit zmiany" oraz to, że konwersja z binarnego do Graya jest typowo realizowana przez powiązania oparte o XOR bitów sąsiednich.
