KWALIFIKACJA GIW9 - STYCZEŃ 2014

PYTANIE NR 14.
Przenośniki taśmowe powinny być tak zabudowane, aby odległość od ociosu obudowy lub innych urządzeń i instalacji do konstrukcji przenośnika po stronie przejścia dla ludzi wynosiła co najmniej
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Wartość 0,7 m wskazuje minimalny wymagany prześwit po stronie przejścia dla ludzi między konstrukcją przenośnika a ociosami, obudową lub innymi instalacjami. Taki odstęp ma zapewnić bezpieczne przejście, ograniczyć ryzyko przygniecenia oraz umożliwić sprawną ewakuację wzdłuż trasy przenośnika.

Pełne wyjaśnienie:

Pytanie dotyczy minimalnej odległości (prześwitu) pomiędzy konstrukcją przenośnika taśmowego a ociosami, elementami obudowy lub innymi urządzeniami/instalacjami po stronie przejścia dla ludzi. W praktyce jest to wymaganie organizacyjno-techniczne BHP: jeśli przejście jest zbyt wąskie, rośnie ryzyko urazów (otarcia, uderzenia, przyciśnięcia), a także utrudnia się przemieszczanie załogi i ewakuację.

Odpowiedź "0,7 m" jest poprawna, ponieważ odpowiada wymaganiu minimalnego odstępu zapewniającego realne, użytkowe przejście wzdłuż przenośnika. Taki prześwit pozwala przejść pracownikowi w odzieży roboczej i z podstawowym wyposażeniem, a jednocześnie ogranicza kontakt z ruchomymi i stałymi elementami urządzenia.

Dlaczego pozostałe wartości są nieprawidłowe?

  • "0,6 m" bywa mylone z innymi minimalnymi szerokościami/prześwitami spotykanymi w instrukcjach, ale w kontekście przejścia dla ludzi przy przenośniku daje zbyt mały margines bezpieczeństwa i łatwo prowadzi do "klinowania" się przejścia przez dodatkowe elementy (osłony, przewody, nierówności ociosu).
  • "0,4 m" oznacza prześwit typowo niewystarczający dla wygodnego i bezpiecznego przejścia człowieka; w praktyce taka wartość może dotyczyć co najwyżej odstępów technicznych dla elementów, a nie drogi przejścia.
  • "0,2 m" jest wielkością skrajnie małą i nie spełnia funkcji przejścia; tak mały odstęp zwiększa ryzyko urazów oraz nie zapewnia możliwości mijania przeszkód czy szybkiej ewakuacji.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zwracaj uwagę na doprecyzowanie "po stronie przejścia dla ludzi". W pytaniach o przenośniki taśmowe pojawiają się różne odległości (np. techniczne, serwisowe, ochronne), a ta dotyczy bezpośrednio bezpieczeństwa pieszych wzdłuż trasy przenośnika.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To ta strona przenośnika, po której wyznacza się i utrzymuje drogę pieszego ruchu załogi. Musi być wolna od przeszkód i zapewniać wymagany prześwit. Nie należy jej mylić ze stroną obsługi technicznej czy miejscami dojścia do napędu.
Minimalny odstęp zmniejsza ryzyko przygniecenia, zahaczenia i urazów podczas przechodzenia obok konstrukcji. Dodatkowo ułatwia ewakuację i ogranicza sytuacje, w których instalacje (kable, rury) zawężają przejście do niebezpiecznej szerokości.
Mierzy się najmniejszy prześwit między najbardziej wystającym elementem konstrukcji przenośnika a ociosami/obudową lub innymi urządzeniami po stronie przejścia. Trzeba uwzględnić przewody, osłony i nierówności ociosu, bo one realnie zwężają przejście.
Tak. Elementy ochronne są potrzebne, ale nie mogą powodować, że przejście przestaje spełniać wymaganą minimalną odległość. Jeśli osłona "wchodzi" w przejście, należy zmienić zabudowę, trasę instalacji albo zastosować inne rozwiązanie konstrukcyjne.
Najczęstsze są: mylenie podobnych wartości (np. 0,6 i 0,7), pomijanie doprecyzowania "po stronie przejścia dla ludzi" oraz wybór liczby "na oko" bez zakotwiczenia w kontekście BHP. Pomaga uczenie się wartości w parach: "co dotyczy przejścia", a co dotyczy serwisu.
Niezgodność może pojawić się, gdy dołożono nowe instalacje (np. kabel, rurociąg), gdy ocios "wypchnął się" do wyrobiska, albo gdy pojawiły się dodatkowe elementy (uchwyty, osłony). Dlatego potrzebne są okresowe kontrole przejść w rejonie transportu.
Bardzo często tak, ponieważ ciągi komunikacyjne wzdłuż przenośników bywają wykorzystywane do przemieszczania i ewakuacji. Zbyt wąskie przejście utrudnia szybkie opuszczenie rejonu zagrożenia i może prowadzić do zatorów. Dlatego utrzymanie minimalnego prześwitu ma znaczenie praktyczne, nie tylko "papierowe".
Najczęściej są to: ocios i obudowa (zwłaszcza przy deformacjach), rurociągi i kable prowadzone zbyt nisko lub zbyt blisko, a także elementy konstrukcji przenośnika (stojaki, wsporniki, prowadnice). W ocenie liczy się rzeczywisty, najwęższy punkt na odcinku.
Tak małe wartości zwykle nie zapewniają przejścia człowieka i nie spełniają funkcji komunikacyjnej. To typowe dystaktory w testach: mają wyglądać "technicznie", ale w praktyce nie zapewniają bezpieczeństwa ani ergonomii ruchu pieszego w sąsiedztwie urządzeń transportowych.
Pomaga skojarzenie, że przejście dla człowieka musi być "realne", a nie symboliczne: warto uczyć się tej wartości razem z jej zastosowaniem: "przejście ludzi przy przenośniku". Dodatkowo rozwiązuj zestawy pytań z transportu taśmowego i zapisuj wartości w jednej tabeli powtórkowej.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 42% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że wartość 0,7 m wskazuje minimalny wymagany prześwit po stronie przejścia dla ludzi między konstrukcją przenośnika a ociosami, obudową lub innymi instalacjami.

Materiały:

  • Materiały szkoleniowe BHP zakładu górniczego dotyczące transportu taśmowego
  • Instrukcje stanowiskowe i ruchowe dla przenośników taśmowych (IR/ISR) obowiązujące w kopalni
  • Podręczniki i skrypty z przedmiotu: transport podziemny i przenośniki taśmowe

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego