Przesunięcie poprzeczne osi konika to metoda wykonywania stożków na tokarce polegająca na przestawieniu (set-over) konika w kierunku poprzecznym względem osi wrzeciona. Gdy przedmiot jest podparty między kłami, jego oś nie pokrywa się wtedy idealnie z osią obrotu wrzeciona. To celowe, niewielkie "skrzyżowanie" osi powoduje, że przy toczeniu wzdłużnym narzędzie zbiera materiał tak, iż średnica zmienia się stopniowo na długości przedmiotu.
Dlatego metoda ta jest typowo stosowana do stożków długich o małej zbieżności (łagodnych), bo niewielkie przestawienie konika daje mały kąt stożka, ale na znacznej długości pozwala uzyskać wymaganą zmianę średnicy. W praktyce sprawdza się tam, gdzie stożek jest "rozciągnięty" wzdłuż wałka.
Odpowiedzi związane z gwintami walcowymi są niepoprawne, ponieważ gwintowanie wymaga przede wszystkim właściwego ruchu wzdłużnego zsynchronizowanego ze skokiem gwintu (oraz odpowiedniego narzędzia), a przestawienie osi konika nie jest metodą wytwarzania gwintu. Z kolei "stożki krótkie o dużej zbieżności" wykonuje się zwykle innymi sposobami (np. przez odpowiednie nastawienie narzędzia lub mechanizmu prowadzenia), bo duża zbieżność wymaga większego kąta, którego przestawienie konika zazwyczaj nie realizuje wygodnie i dokładnie na krótkim odcinku.
- Klucz: przestawienie konika = stożek długi, mała zbieżność.
- Pułapka: mylenie "nastaw" tokarki z gwintowaniem.
