W zadaniach z nawożenia kluczowe są dwa kroki: (1) dobranie dawki składnika w przeliczeniu na 1 ha z zaleceń (zależnie od gatunku, przewidywanego plonu i zasobności gleby), a następnie (2) przeliczenie tej dawki na rzeczywistą powierzchnię pola.
Tutaj podano: przewidywany plon rzepaku 3,5 t/ha, uprawa to rzepak ozimy oraz "średnia zawartość fosforu w glebie" (czyli przeciętna zasobność, dla której zwykle nie stosuje się ani skrajnie niskich, ani skrajnie wysokich dawek). Po dobraniu dawki jednostkowej z tabel dla takich warunków, dawkę w czystym składniku wyraża się jako kg P2O5/ha.
Następnie wykonuje się proste przeliczenie na areał:
- dawka całkowita = dawka na 1 ha × liczba hektarów
Wynik zadania to 140 kg P2O5 dla plantacji 2 ha. To oznacza, że wartość 140 kg dotyczy całości pola, a nie jednego hektara.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? 180 kg i 220 kg sugerują przyjęcie zbyt wysokiej dawki jednostkowej (często wynikają z nieuwzględnienia poziomu zasobności lub zawyżenia potrzeb rzepaku). 100 kg z kolei odpowiada typowemu błędowi zaniżenia (np. pominięcie zaleceń dla rzepaku lub przyjęcie dawki "na oko"). W praktyce zawsze warto sprawdzić, czy wynik ma sens: przy większej powierzchni dawka całkowita musi rosnąć proporcjonalnie, a przy średniej zasobności zwykle nie wybiera się skrajności.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach występują liczby "podejrzanie" bliskie dawce na 1 ha, sprawdź, czy nie zapomniałeś pomnożyć przez powierzchnię plantacji.
